Greece’s Choice: Bargaining versus pleading (a piece to appear in the Huffington Post)

This piece was prepared for the french version of Huffington Post and was also published in English by The Conversation

When two sides bargain, their interaction reflects a potential mutual benefit but also a measure of conflict. For instance, when a firm and its supplier reach a deal, there is often more than one price where both will benefit. The high end of the range favours the supplier while the lower advantages the firm. So, when bargaining leads them to an agreement on the final price, they unlock a mutual benefit and resolve a potential conflict.

Now, bargaining only makes sense if both sides enjoy a modicum of bargaining power. And what determines that? The simple answer is: a readiness to draw a ‘line in the sand’ and credibly resolve to walk away from the negotiations if that ‘line’ is crossed. Thus, a buyer determines a maximum price, and the seller a minimum price, and commits to scuttle the deal if the opposite side refuses to grant at least this minimalist demand. If one of the two bargainers cannot envision circumstances under which she will prefer to reject the other’s offer, and this is transparent, negotiations are pointless. The party that cannot imagine saying ‘no’ should desist from bargaining and simply plead with the other side, appealing to its kindness, generosity and, in desperate cases like Greece’s, sense of mercy.

Today, Greek voters are going to the polling stations torn by the momentous choice that they must make. Should they vote for a party (Syriza) promising to bargain with Europe for better terms and conditions or for parties (primarily conservative New Democracy and/or the socialist PASOK) that are, effectively, proposing to plead with Europe for better terms and conditions? Ostensibly, both sides of the argument are promising to negotiate with the troika (the European Central Bank, the European Union and the International Monetary Fund). However, in truth, the so-called pro-bailout parties (ND and PASOK) are running on a platform that any deal with Greece’s official creditors is better than no deal. So, in view of the preceding definition of genuine bargaining, they are ruling genuine negotiations out, courtesy of their determination not to draw a ‘line in the sand’ 

The voters’ dilemma gets worse because of the risks involved e.ither way. Pro-bailout parties argue against the ‘line in the sand’ strategy because they believe that such a ‘line’, if it must be adhered to (e.g. following a tough negotiating line by the troika), will lead Greece out of the euro, thus costing Greece more than toeing the troika’s ‘line’ (i.e. Greece is doing as it is told). In sharp contrast, Syriza is arguing (drawing upon the sorry experience of kowtowing to the troika’s every whim during the past two years) that the greatest risk facing Greece is sticking to the present course of precipitous degeneration which inexorably, and speedily, leads Greece… out of the euro.

In the background of this dilemma, lies another fundamental difference of Greek opinion regarding Europe’s handling of the Crisis in countries other than Greece. On the one hand, the pro-bailout parties maintain a touching faith in Europe’s powerful nations to ride the present storm. While they concede that the past two years have been replete with a sequence of errors on the part of Berlin, Paris, Brussels and Frankfurt, pro-bailout parties are clinging on to the ‘theory’ that “this is how Europe makes progress”; to the optimistic view that Europe will, in the final analysis, manage to do what is necessary in order to save the euro and, with it, snatch the European Ideal from the jaws of the unfolding disintegration. Based on this muted optimism, they argue that Greece’s optimal strategy today is to do what it is told (even if what it is told makes little rational sense) so as to maximise its chances of staying within the European fold until Europe’s long-awaited ‘final solution’ to the Crisis arrives. Their nightmare scenario would see Greece fall out of the Eurozone just before the Eurozone is ‘fixed’ through a combination of fiscal transfers, federal moves, debt mutualisation etc.

On the other side of the argument (which has, incidentally, been my own viewpoint for a long while now), a completely different view of what Europe is up to dominates. It is the view of European elites engulfed in a spectacular coordination failure that cannot resolve itself endogenously. They resemble American Pentagon generals of the early 1970s, who could see that the Vietnam War could not be won and was a train wreck in slow motion, but who had no means of combining this realisation into a coordinated attempt to change course. Similarly in the corridors of power in Northern Europe today, everyone can see that the Eurozone is heading for a major defeat, in the hands of this vicious Crisis, but no one dares speak the words that might lead to a collective, a European, re-set that will avert the inevitable disaster. In this view of developments in the European Metropoles, we need a circuit-breaker. Something must ‘give’. Some discontinuity is necessary, to interrupt the unfolding train wreck of the Eurozone. A Greek vote for a party, like Syriza, that is prepared to bargain (i.e. a party that is prepared to draw a ‘line in the sand’) may provide this circuit-breaker. Through this prism, a Greek ‘no’ to the troika is not in the slightest anti-European. Indeed, it is the only good service Greek voters can perform on behalf of the European Project.

If the essence of tragedy is essentially good people being caught up in a vicious dilemma that make it impossible for them clearly to distinguish the virtuous from the disastrous choice, Greek voters are, today, experiencing a very real, very personal tragedy. For my part, I have little doubt what the virtuous choice is: Bargaining is infinitely more sensible than pleading, particularly when the troika is terribly bad at knowing where its own interests lie. Greek voters today have a unique opportunity to jolt Europe out of a complacency that is leading our Continent to a despicable peripeteia.


  • Dear mr Varoufakis,
    Do you really believe that relations between the countries, are simplified to be the equal with the relations of a company and its provider-supplier?
    Interesting theory, can you be more specific?
    Because I know that MOU’s are papers which we can sign and after a month forget! because we changed our mind… So we cancel it. Because MOU’s are NOT contracts, isn’t it so? If we had some “benefits” from the MOU, we can certainly calculate and make a contract for this to give back the benefits after negotiations… I think…
    Vassilis Kapsis

    • True.

      A Memorandum of Understanding (MOU) is just that. An expression of intent that leads to a binding contract. Usually an MOU is an 1-2 page summary of terms(framework) in an effort of assisting the attorneys of drafting the final contract. Only a fully executed contract – by both sides – could further bind the two sides as to the terms contained in the MOU.

      Therefore the MOU is more of a political construct and it has zero legal potency.

      You therefore think correct in this matter.

    • “MOU’s are NOT contracts, isn’t it so?”

      Yes, but contracts are breached permanently. Just look at the Maastricht/Lisbon treaties, which are contracts. Were repeatedly broken by every eurozone member, w/o exception.

    • Giving Spain money from the ESM is the next breach of contract. The ESM is not even ratified, let alone the “stability” pact. Both are preconditions….

  • Agree completely. What you neglect to mention though, is that bargaining requires real skill in negotiation, entails a degree of risk, and can make or break a political career. For third rate politicians like Samaras and Papandreou, it would not be rational for them to expose themselves to tasks that require great skill and risk — far easier to just plead, all the while knowing that little will come out of it. After all, they made their political careers by achieving nothing, so what sense would it make to start trying in advanced middle age?

    For Greek voters, the choice is equally clear: if you are happy with the breadcrumbs handed out to recent Greek governments, then you should vote for Pasok or ND. If not, then a vote for Syriza is likely to lead to some sort of government, a vote for smaller parties has uncertain consequences.

    • Only the Turks have expressed a clear support for Syriza. Not because Syriza is the best solution for Greece but because they think that Syriza is the perfect vehicle for the Turks to stake a false claim, contrary to the International Law of the Seas(otherwise known as UNCLOS), for half of the Aegean.

      So you better quit in your pathetic meddling in Greek political affairs before we ask you to present your true Anatolian credentials.

      No one has asked you to have an opinion on Greek elections and you shouldn’t have one. The only thing you should have is a complete and utter respect for our superior intellect and judgement in these matters.

      Comprende ?

    • Dean: Go fuck yourself with your nationalistic claptrap. You don’t even live in Greece and make no contribution to it. I do both.

    • Since my abusive reply to you was not published, I will write a more polite one here. You do not live in Greece, you do not make any contribution to the country, and presumably you do not vote here.

      I live here, make some contribution, and have to suffer what is going on, along with everyone else. The fact that after 15 years I do not have a vote, when Greeks in other EU countries do, is a reflection of the narrow-minded nationalism that you also seem to suffer from.

      Kindly keep your nationalistic comments to yourself.

  • Its all upside down Yanis. If you get Syriza in Greece’s bargaining position will be weakened by someone who wants to bargain. On the other hand you have ND/PASOK not wanting to bargain and yet they would have a stronger position than Syriza.

    Syriza has a weaker hand because they will be more dependent on foreign charity to carry out their plans. ie bigger government

    The whole situation in completely absurd. Greece will default, absolutely no doubt about it, it is what comes after is what counts. ie lower taxes, smaller government, more independence. Or a Brussels takeover.

    But who really thinks that this election is going to produce a clear winner? Surely it is going to lead to another election, and that will be a stalemate and that will lead to a government of judges like there is now.

    Why nobody is talking about stalemate I do not know, all the media is talking about a winner but that is unlikely to happen.

    Or more to the point, nobody is asking why a majority is even necessary. It is only a law that says 51%, that could be repealed and then the elected politicians would have to sort things out amongst themselves.

    The 51% rule is yet another self inflicted wound. The USA does not need 51%, neither does Greece.

    • Richard

      Once more you hit the nail in the head. Yes ,after the elections ,whatever happens ,the one thing that must absolutely continue ,is kicking some of our Greek butt to sustainability and more. Much more.

      As for the stalemate ,we have talked about it here. Refering to the media it has been mentioned also.

      A scenario is indeed 3rd elections. Either in the euro or not (not in ,being most possible) ,there is much pain to be felt.
      Although self-inflicted wounds in the past rendered Greece incapable of performing ,right now ,for dignity’s sake and between the choice of two kinds of pain ,the self-inflicted pain is the most virtuous choice.

      Pain is not to be avoided.

    • Demetri, “the one thing that must absolutely continue ,is kicking some of our Greek butt to sustainability and more. Much more”

      Me and Merkel want to butt kicking to stop. Merkel and me are going absolutely nuts at the measures the Greek politicians are going to to avoid cutting government.

      Personally, (I cant speak for Merkel, at least not on this point), personally I don’t believe she thought it would go this far. ie the Greek gov brutalizing Greeks with tax increases and cutting of their nose to spite their face on such a massive scale.

      Whoever comes in just needs to take her advice, cuts taxes, cut the regulation, cut the government workforce and everything will be okay.

      The only pain will be felt by the politicians and the bankers who see their power and responsibility dwindle.

      Anyone who does not work for the gov will be very happy.

      Sure the government workers will have to find another job but the good thing is that will not take long because business will be picking up because of the tax cuts, regulation cuts etc etc etc.

      It is that simple

    • May I ask exactly what negotiating power does Mr. Samaras possess? The German govt, through Siemens, has him by the proverbials and he’s very susceptible to all sorts of blackmail: if the “good guys” at Siemens open up their mouths, as Schaeuble has threatened, Samaras could end up in the slammer for quite some time, lose his lifestyle and be further ridiculed for the rest of his life.

  • I am currently reading your book Modern Political Economics and I do understand the basic argument you make: you cannot bargain if the other member is sure you will accept any deal in the end (it’s a deteriorated corner case where the even Nash would be happy his theorem works: one party knows the probabilities the other party will accept or reject its offer).
    Where I don’t agree is on applying this distinction on real parties in Greece. The problem is not that clear cut. Syriza refuses to explain what it’s its plan B (ie what will happen if Europe doesn’t agree), based on the belief that they will eventually agree (ie they are bluffing), thus undermining its own bargaining power. The other problem is that you present the case as if in the end Syriza will indeed say No (ie unfold this unpresented plan B?). A real bargain would be for Syriza to present (together with other forces in europe) an ambitious new plan of economic coordination (remember the Keynes Bretton Woods moment) with realistic steps to enter it (ie present a convincing deal) and a detailed plan B which will make the other side believe Syriza is ready to reject offers that don’t work.
    What we both know is that there are very few people in Syriza, or even a possible Socialists-Left alliance who can formulate and communicate with authority these plans. If YOU were the spearhead of Syriza economic policy, it might have worked. But you aren’t and thus it becomes understandable when, in such situations, people try to choose the option that reduces short term risk (DIMAR?) and not the one which would maximize p*Gain.
    The socialists’ (standard but only recently admitted) stance of ”catenazzo” (we wait until the other countries are convinced that this strategy doesn’t work and the balance of power in the council changes) also becomes understandable. They wait for a moment where the probability of the other side accepting their offer will be greater. The problem is that by accepting any offer they undermine their own bargaining power. I would say that their strategy up to now actually paved the way for a party which is more ready to take the risk (I believe that if Syriza was the one in power in the end of 2009, the probability of an agreement with a council comprised 90% of right-wing parties would be very close to 0).

    • First you need to understand what a negotiation is. Second, if you are to conduct one make sure you are exceptionally skilled in the art.

  • It all becomes more complicated when we know that all parties don’t tell exactly what they want to do, but try to appease voters without real understanding of the problem by using arguments they don’t necessarily believe in (DIMAR’s line of “we stay in the euro” or Syriza’s line “they are bluffing” or the Right’s line “they sky will fall on our heads”). In short, intelligent voters vote for a party because they KNOW the party is lying! (you definitely know more on this kind of strategic voting that me)

  • A wonderful summary. And I just can add that indeed rational people outside of Greece agree that voting for “bargaining” (Syriza) instead of pleading (Nea Dimokratia/Pasok) is in no way what-so-ever “anti-european”. Quite to the contrary.
    Just that many media, including, besides dozens, “Spiegel” (not half as ‘objective’ as it used to be 20 years ago!) can’t see this.
    “Greek voters today have a unique opportunity to jolt Europe out of a complacency that is leading our Continent to a despicable peripeteia.” sums it up perfectly.

    Getting slightly romantic now (I know, I know…yes.) One still wonders, reading such sentences with terms by Aristotle, how any European could ever forget that apart from a few underrated other wonderful ancient civilisations the roots of all societies who could wish to be something not too shabby lie – in Greece, of course. Instead of that simple fact we hear ten thousands of poorest, mindblowingly stupid bashings all around.

    I use to mail with a highly intelligent greece pharmacist these days. She will vote for “bargaining”, of course.

    “Drawing lines in the sand” is also used by leftists in Germany, by the way, a nice and powerful idea for worst cases – if things go desperately wrong. Maybe more scientists should compare the actual european crisis with the Vietnam war – probably many people would understand the dilemma better?

    There are so many people looking to Greece now, hoping such a “peripeteia” could happen now. It would be a victory for all, in many ways, even if no simple solution is anywhere near.

    I stop commenting here in this blog now or will reduce it extremely, as there is so much to learn and read (page 94 in “the global minotaur” yet^^).
    And as I don’t much like blog-shoutings originating from rotten clichés and poorest prejudice (“we we we – they they they”, always getting louder…), I guess a lot of people, especially german and british and other followers of the Troika could do better and start again with reading – okay, more economics in the first place^^ – but also Plato, Aristotle and what is left of all the ancient greek and other unbelievable masterworks.

    After work I’ll try to find a bottle of Gerovassiliou here today, a greece friend recommended it to me, and then we’ll sit here, fingers crossed, drinking to the health of Greece and Europe. All the best to you all!

    • Klemperer85:

      I am sorry to tell you this but you lack the mental consistency to sort out the Greek political scene. Leave this task to us because we know better.

    • Of course the European civilisation owes ancient Greece a lot. But that cannot be an excuse for pathetic behaviour today. Just as Klaus Kastner’s post above points out: If anything, the great (but unfortunately very distant) past should be inspiration to today’s Greece. Ask yourself what you’d like to hand over to your children – and ask yourself what your great ancestors would have done…
      …and then live up to the legacy of ancient Greece!

    • Martin ,Klaus ,vss etc.

      It is already apparent that some of you are economic instruments serving the criminal neoliberal interests of your government.
      Repeating the same things don’t make them true ,especially when data has been presented to prove the opposite.

      As i can not criticize to a full extent Germany ,without knowing details of her history the last 150 years ,you can not do so for Greece.

      The fact is ,you do not want to know.
      Bashing the Greeks is the easy thing to do ,as it is easy to blame Greece for the elite’s agenda.

      Just because something is presented as a loan that Germany gives ,doesn’t mean that Germany truely gives a loan. Ofcourse you already understand that.
      But you need to hide it. How else will your agenda work out?

      Already gold is being given to Germany together with underwater wealth.
      But first you had to give a forced loan so this gold wouldn’t be enough for repayment.

      Your criminal activities will be known. You can be sure about that.

      It seems Germany and ofcourse the rest of the elite (Greek too) want to destroy the EU ,return to a gold standard and have all the gold at their disposal. So Greece needs to give the gold and be blamed for it.

      As for refering in such a way to our ancestors ,do not do it again.
      You have no right and you have no idea what the Greeks do with their culture ,you have no idea about the personal battles they have given to preserve their history when foreign powers were and still are asking Greece to not mention in the History books the criminal acts of others.

      Germany has stolen from Greece thousands of artifacts and statues. Give them back for a change.

    • @Martin
      I seem to be confused. What exactly is this “pathetic” behavior? Not agreeing with what many people here perceive as economic suicide? What if people are ready to face the consequences then? How is that pathetic? You seem to be under the impression that people here are under the illusion of receiving the bailout funds ( which mind you are NOT going into the economy) no strings attached. That is not the case. People who favor a collision course with EU either knowingly accept the consequences or they simply don’t care because they have nothing to lose. This is anything but pathetic. I ask myself often what I would like to hand down to my children. A free and proud country is top on my list and right now, with the direction that the European Union is heading, i am pretty sure that my ancestors would not even think twice about striking it out on our own no matter the grave immediate consequences. If you knew more of Greek history ancient as well as modern you would know our culture values freedom and independance over safety or even survival. Our national anthem is called “The hymn to freedom” not “Survival at all costs”. Living up to the legacy of our ancient times would mean telling the troika to bugger off two years ago. Another reason why the incompetent and servile governments of the past years are despised here along with the decadent elites whose survival was placed over our freedom and our future.

    • Martin, let me inform you that German behavior – in political terms – has hardly been worthy of praise. Both in the 20th century and in this one. Before you holier than thou Aryans point the finger at the “lazy Southerners”, the “spaghetti-eaters” and the “Greek fraudsters”, let me remind you how nicely another scapegoating campaign you guys eagerly adopted in the ’30s and ’40s went down. And also let me remind you of the bribery scandals of Siemens in Japan, Greece and other countries, as well as the bribery scandals of Daimler AG.

      No German politician, company, or even citizen has the credibility to judge other nations.-

    • Dear Tasos
      “pathetic behaviour” was referring to the way has handled it’s economy over the last couple of decades – and the emergency reaction to the results of the consequent disaster.

      You don’t express much thoughts of substance but primarily a mix of hate and racism, mixed with not always adequate references to Germany’s past.

  • “While they concede that the past two years have been replete with a sequence of errors on the part of Berlin, Paris, Brussels and Frankfurt”

    Of course no errors on Greek side, as always.

    • You are finally coming to the hard realization that the Greek side is comprised exclusively of Olympian Gods.

      Good, I knew you’d come around.

    • vss

      Berlin, Paris, Brussels and Frankfurt is the Greek side as well.
      They are the one and the same elite. No nationalities matter.

    • If Yanis had said yes, there were errors on the Greek side, the irony is that you wouldn’t know what those errors were. So, to say it would have only served to satisfy some fetish of yours and wouldn’t have changed any of your prejudiced positions.

    • VSS

      You are certainly free to keep chewing that gum.But arent you doing the very same thing you accuse Greeks of ? I dont think i have seen you blaming anyone but Greece for this situation.

      I for once have a lot of reasons to want Greece to change.I just happen to believe that Greece’s problems have nothing to do with the crisis.This means that if the crisis wasnt around i’d still want Greece to change whereas you would be fine.As you all were fine until the crisis broke out.

  • Ho ho ho, my friends. The central banks are preparing for the inevitable and the people of Europe are already feeling the relief. It must be like hearing from a physician that chemotherapy is working, that the cancer is about to be fought successfully. We should all pause for a moment and just enjoy. And we should be prepared to celebrate in an appropriate manner:

  • “…the past two years have been replete with a sequence of errors on the part of Berlin, Paris, Brussels and Frankfurt…”

    I have been following this blog for about a year now. Notwithstanding the many good ideas and suggestions which I have read about possible solutions to the Eurozone’s problems, I have not read a single proposal what Greece could do on its own to improve its bargaining power (other than being destructive).

    This blog ignores (I am beginning to believe “intentionally ignores”) that by all measures of hard and soft facts, Greece has become a terrible place to do business and a terrible place to leave one’s financial capital. That a country with such
    characteristics has no economic future. And that a country MUST do something about this on its own!

    Characteristic of the wrong attitude is the emphasis on the errors which EU-elites have made in the last 2 years. Yes, they have not only made errors but also giant blunders. But the primary concern to Greeks should be that in the last 2 years virtually NOTHING has been done to reform the country towards a better economic future. Sorry, a lot of easy things have been done like cutting the purchasing power of those who are taxed at the source and who have always paid taxes. One has punished those who are least responsible for Greece’s mess today. What a sorry result so far! (even though one’s heart should go out to those poor suckers who are caught up in terrible games which their elites play).

    Those who have been very supportive of the Greek cause in the last 2 years have time and again been deprived of their arguments by actions (or non-action) on the part of Greece. Those who are still taking the position that Greece is NOT like a banana republic of the Third World are continually being deprived of arguments. This blogpost is but one example.

    A banana republic of the Third World may indeed consider it as bargaining power that it has the nuke which can blow up both sides. Greece should NEVER do that. Not only out of respect for the EU of which it is a member but, above all, out of respect for its own ancestors who taught the world what civilized behavior is!

    A First World country shows its bargaining power by bringing something constructive to the party. The first thing which Greece should bring to the party is its commitment to perfect the State of Law in Greece: a clear definition of properties and the rights and obligations that go with them (real estate registry); powerful institutions of impeccable standing; uncompromised law enforcement; clearly established control authorities; a modern and effective public administration; etc. Former President Nicolas Sarkozy, a friend of Greece’s, was once caught saying that “there is no state of law in Greece”. Should that not have been an alarm bell to Greek elites? (and to this blog?).

    In day-to-day life in Greece I run into Greeks who are quite different from those Greeks who appear in public, be they politicians, opinion leaders, blog commentators or whatever. They are the kind of people where the rest of Europe would have no problem at all to help them reach a better future for their children. On the contrary, the rest of Europe would feel obliged to do this. The tragedy is that they seem to have zero representation in the public (even though I feel that they are the majority).

    There is allegedly an African tribe who follows the rule of “when in trouble, ask yourselves what your ancestors would do”. All those Greeks who seek public attention to teach the world that everyone owes them something (except they themselves) should ask what their ancestors would make of such behavior. Plato, Sokrates, Aristotle — what do you say? “Don’t know thyself and blame others for it?”

    I have not yet met a Greek who did not list among Greece’s greatest problems the size and inefficiency of the public sector. And yet, many Greeks can now arouse themselves for a party whose major objective is to make the public sector even larger? What would Plato, Sokrates or Aristotle have to say about this?

    To all those who consider the future of Greece as subject for game or bargaining theories I can only repeat the Greek proverb that “any fool can throw a stone into the sea, but once he does, a hundred wise men can’t pull it out!” If you want to go to the bargaining table with a nuke in your hand, make sure the nuke is functioning well because you will only be able to use it once.

    I commend Mr. Tsipras for having started a movement. It requires leadership talent to accomplish that. A country which is in as dire straits as Greece is today requires something like a national movement to “turn the corner”. Politics as usual won’t be enough. From that standpoint, Mr. Tsipras and SYRIZA would have a unique opportunity to steer Greece into a better future. What they require is advice how to use this historic opportunity the right way. If influential opinion leaders advise and encourage them to go down the wrong path, they do enormous disservice to the country!

    • Stop your belly aching Klaus. I just gave you the approach above.

      And I have conducted many negotiations in my life, always on the winning side I might say.

    • Isn’t Germany blackmailing the rest of the world when it says it has done enough already to bailout the Spanish banks, and now it’s the world’s turn? What do you think the Germans will be saying at the G20? Didn’t Spain blackmail the eurozone just recently? Monti? Despite how an African tribe tends to operate, it seems blackmail is the way these elites operate.

      I only wish that the USA had blackmailed Germany before 50 billion of TARP made its way to Deutsche Bank.

    • Thanks Klaus for this post. The question of what the Greeks can (and must) do themselves, instead of just permanently blaming others (and in parallel demanding heaps of money from them, which is quite an impertinent approach) I asked Yanis repeatedly, but never got an answer.

      A new question came to my mind. What are the Turks doing differently/better than the Greeks? The economical development in both countries is since long as different as it was between the former GDR vs. BRD. Maybe the Greeks should have a closer look at Turkey, they could learn something.

    • Klaus: in principle I agree with your sentiments. I disagree with some of the analysis: for example, the Greek public sector is no longer so large — its size is not the issue, rather it is its relationship to the private sector.

      In terms of being able to do anything for Greece’s economic development, I am certain that nothing can be done. The already serious structural problems have been magnified by the Troika and Pasok such that Greece is no longer business-unfriendly, it is business-impossible. The so-called structural reforms imposed on Greece are worse than useless, and represent neoliberal and failed claptrap. The levels of taxation are so high that no political ideology could support them, whather left or right.

      In this structural disaster, what can Greeks do other than try to undo the terrible mess that the criminal Papandreou and his sidekick Papademos signed up for? The environment in which an economy is located is as important as the characteristics of specific sectors, and until this basic aspect is sorted out, Greece has no hope of recovery ever. This is not the fault of Greek people: it is the combined fault of Greek and European politicians, and originally the western banking mafia.

    • Klaus

      Why are you insisting on seeing something in this blog that is not of this blog?

      And why are you insisting in saying that noone in here mentioned the problems of Greece and other solutions?

      You have all run out of arguments and keep repeating the same old stuff all over again.

      A shame.

      And you have the nerve of refering to our ancestors and civilized behaviour. Just because you and your kind wear suits and run the show now do not make you civilized at all.

      What ever you say about the Greeks behaviour ,you are the ones doing it. You can not hide behind laws all the time.

      No lessons from you.

    • Well written Klaus. I would only add that – as much as Yanis would like it to be otherwise – I don’t see Merkel/Hollande/Cameron dealing with Tsipras. If they did, the message to Italy, Spain, even their own electorates is clear – if you, the polity, are extreme enough in your actions and demands and sway from the mainstream, then you will get what you want. No ‘Establishment’ could possibly be seen to endorse anything remotely like that.

      Yanis is right in that SYRIZA would very well be a circuit-breaker. It would mean that all efforts WILL be made to forcibly remove Greece from the Euro. A cue for Russia to enter into Greece in view of their interest to control the Eastern Mediterranean (Salonika?).

      As for the human cost in Greece at the moment – the increase in suicides, etc – in typical Greek fashion the blame is always laid on external parties. Not once have I heard from a Greek source – what could WE have done to avoid this?

      Germany has enjoyed many privileges post WWII – more than most. But they have also put them to very good use in their own national sense. So it may be that Greece would still have found itself in a similar position. But gee – now THAT is a negotiating position – to ENTER a disagreement knowing that you have a TRACK RECORD in trying to do things right (at least a few! take a pick from tax collection, property rights, reduced bureaucracy, enterpreneurial policies, etc). You JUST might have a few more FRIENDS on your side…..

      Negotiation requires a modicum of CREDIBILITY. Doesn’t matter who is voted in Greece now, that bank account was cashed out long ago!

      Yanis, your Hobbesian nightmare has been alive and well in Greece for many years now. It’s just that the chickens are now coming home to roost – the post-junta liberation has unfortunately been WASTED. And as I have relatives in Greece, it makes me very sad and depressed to say something like that.

    • I could not agree more. What I’ve tried to say in a number of my own posts is presented much better in this post here.

    • I am puzzled by this post of yours. Though it contains facts and ideas that anyone could agree with you somehow miss the point entirely. I think Yanis’s basic point is the somehow maximalistic idea that either we can come to a complete package-solution for all eurozone members and the eurozone itself along the lines he set in his modest proposal, or all separate packages will inevitably fail and bring the eurozone down. It is an idea that has merit and one can also respect the fact that Yanis has pointed out that Greeks should be ready to face very tough austerity measures and cutbacks should they reject the second bailout package since the budget deficit has to be balanced without external loans. Mind you said budget is almost balanced and actually fewer cutbacks would be required than the ones written in memorandum MK2 that intend to create a disproportionally high primary deficit compared to the current deep depression that Greek is economy in so as to pay back the bailout loans ASAP.

      He has also proposed measures, at least in Greek postings after all like you said Greeks are the ones that would have to turn the country around, that would have to go hand in hand with such action. Similar measures have been suggested by all parties that enter Saturday’s election. In fact you can find good ideas coming from virtually every party on how to spur growth in the country. It is very unfortunate that this has not been the focus of these elections but rather whether Greece should renounce the terms of the bailout or not. Media prefer the drama it seems.

      I also cannot understand the dramatic tones regarding the outcome of this election and the possible refusal of the bailout terms. Greece would not get any funds and quite possibly default on its external debt – period. Why on earth would it have to leave the eurozone then? Having been cut off from bailout funds is the adequate response. If Greece is threatend afterwards with an immediate euro exit then it is the victim of blackmail not the other way around. I agree with you that asking for more funds and not complying with the terms that come with it is not acceptable.

      Finally I am worried at the perception of the Greek political landscape. It seems that many people do not understand that a great part of SYRIZAS voters do not for a moment believe its ludicrous economic agenda. They know perfectly well that there can be no new public spending since there are no funds to support that. They are simply completely disgusted with the previous main ruling parties of Greece and cannot bring themselves to support them. Another great part of SYRIZAS voters are people who were destroyed by the policies of bailout packages and have simply nothing to lose and want to punish the ruling elite even if it means their further misery. I think that this impossible situation needs to be acknowledged fast in Europe. Do not be at all surprised if SYRIZA does a complete turn around and accepts any possible improvement on the bailout package if it manages to form a government. SYRIZA declaring or even threatening to abandon the euro is completely out of the question.

      So I think we should keep things in perspective. The situation is not as dramatic as the media portrays it to be.

    • I’m not a Greek Mr. Kastner but your comment seems to me extremely self-serving. So far as I can see the two biggest problems the Greek economy faces are 1) the elites not paying taxes(which of course encourages everybody else to do the same) and 2) that all the German tourist money no longer stays in Greece as drachma, but goes straight back to the Bundesbank in the form of Euros. It is Germany, specifically, that profits from Greece’s dependence on tourism and lack of strong industrial base.

    • Klaus, I dont know about you but I am giggling at the responses which are trying to downplay what you said but to my mind are actually reinforcing your point. I don’t see one person saying stuff Germany, Greece can go it alone no problem. Which would be the truth.

    • Very Serious Sam:

      You show signs of financial illiteracy. Turkey a model for Greece?

      Turkey’s economy is an inflationary joke. When you have 11% inflation and a GDP growth rate of 2%, it means your economy in real terms grows by a negative 9%. Turkey is going backwards instead of forward.

      The real Turkish GDP (measured in constant prices) is about 120 Bil Turkish Liras. Assuming a 2:1 conversion rate of lira to euro, the REAL (in constant prices) GDP for Turkey is about 60 Bil. euro.

      Why would Greece with a real GDP of 180 Bi. euro, would ever want to emulate Turkey?

      High growth rates are indicative of third world countries and high inflation rates even more so of an indicator of 3rd world status. The Republic of Congo has 10% growth rates. So what?

      How could Greece resemble Turkey? Are we part of the middle East?

      Your comment shows supreme ignorance in macroeconomics.

    • “I have not yet met a Greek who did not list among Greece’s greatest problems the size and inefficiency of the public sector. ”
      1. About inefficiency:
      The Greek public sector is more like the following example: A fisherman has a big net that is riddled with holes. So instead of catching 100 Kgr of fish every day it catches about 60. The fisherman (instead of fixing his net) asks a “specialist” for help. The expert insists that the net is too big and the only solution would be the reduction of the net’s size in order to become lighter and more managable. The fisherman starts cutting his net and every day returns to port with an even smaller catch.
      Until the early 90’s the “catch” of the greek tax service was about 90% of verified taxes. Since then the catch has been about 62%. Instead of collecting those taxes the government chose to increase the tax on fuel, cigarettes, alcoholic drinks etc. They didn’t want to collect taxes from those who could evade paying so they took them from everybody else.
      2. About size:
      Let’s imagine an island with a population of about 100 people. The number of school children is about 20. How many teachers do they need? Does this community need a post office? A police station? A Public service office (KEP in greek)? How many medical doctors and of which specialities? Do they need some public servants to maintain electricity, water, phone, sewage facilities, street cleaning, etc.? Do they need such etravagances as public libraries? Are these people entitled in all the above as everybody else in Europe? If they don’t get them should they continue staying on their island or should they leave?
      Greece isn’t Belgium you know. A nice flat homogenous piece of land. It has about 2,000 islands which (hey!) are all European territory. European states knew that when they accepted Greece as member.
      They also knew that Greece was (and to this day is) facing a neighbouring state with a hardly hidden apetite for these islands.
      They also knew that when they supplied huge sums to Greece (a large part of those for armament procurement).
      So do not compare the public sector of Greece with that of other european states.
      Instead of asking for a reduction the EU should help Greece organise its public sector. And that my friend cannot happen by strangling and blackmailing the greek people.
      BTW is Germany going to return to Greece the loan that she got during the german ocupation? She paid back the first two installments and then stopped (Italy and Bulgaria have returned their part). Be a nice fellow and ask the German government.

    • Thank you, oh noble Aryan, for dehumanizing a nation to the point where a neo-nazi party (whose leader is a great admirer of your country’s political “culture”) and its Sturmabteilung is now a parliamentary force to be reckoned with.

    • @ Dean P

      “How could Greece resemble Turkey? Are we part of the middle East?”

      Since you ask: from a central european point of views, in some respects, yes you are.

      But that’s not the point. Point is: Turkey is doing rather well w/o having received hundreds of billions of transfers in EU programs for agricultural and whatever progams, and w/o having received the equivalence of some 50 or so Marshall plans. Ah, and w/o having had extremley low refinancing costs as Greece had the pleasure to expericence between 2001 and 2008, as there were de factor eurobonds then.

      Greece got all this, and isn’t doing rather well, to put it mildly. Thus, the question I raised is very valid.

    • “where a neo-nazi party and its Sturmabteilung is now a parliamentary force to be reckoned with.”

      Thanks to the sovereign decision of a whole lot of Greek people who voted for this neo-nazi clowns. Thus, thank your fellow countrymen, not some anonymous ‘Aryan’.

      Grow up!

    • “Ah, and w/o having had extremley low refinancing costs”

      Very true.Having extremely low refinancing costs is way different from having the ability to service any height of debt at any interest rate.So while Greece had to worry about keeping the bond rates low,Turkey as any other sovereign currency issuer simply doesnt have to worry about it.And the only reason the Turkish bond rates are high,is because the interest rate in Turkey is high itself (were the bonds lower they would give negative real return).

    • vss

      The transfers you mention returned to you through the scandals of your corporations in Greece getting projects that never materialized properly.

      The Marshall plans you talk of were never received. There never were Marshall plans in the first place for Greece.
      Only the natural transfers that had to be made so that you could keep having surpluses with our deficit. A deficit planned and accepted and most importantly agreed upon with the destruction of agriculture.

      Germany received Marshall plans and had fiscal stimulus with free money and outside help ,so that now brags like a spoiled brat.

      You HYPOCRITE. You give a bad name to your fellow Germans.

      And as for the NeoNazi party ,it is a well known fact that when austerity is being imposed ,extreme right wing parties gain power no matter the country.
      But you know this better than us. Also now you do not mind about it.
      Your own country is allready sold out to the criminal bosses of yours.

  • What if Osborne is right Yanis, in saying that German elites are planning the sacrifice of Greek Ifigeneia so that they convince their voters to accept some form of debt guarantees? How can we defend ourselves, if drawing a line in the sand serves Geman bankers in a plan to make an example of us by ousting Greece from the euro, using TARGET2 or any other means and then proceed in a deeper union, under their terms, with the terrified rest of the eurozone?

    • It’s more indicative of the lack of sophistication and simplicity of Osborne’s mind, who of course has his own agenda and his own antagonism with Germany to win.

  • Dear Greeks, Tsipras is a genius, he is your saviour! Vote for Tsipras!

    And don’t buy foreign products, especially not from the bloddy Germans! Don’t buy German products!

    • We won’t.

      Thank you for suggesting. You really help the Greeks wake up ,while you keep sleeping.

    • “And don’t buy foreign products, especially not from the bloddy Germans! Don’t buy German products!”

      Yes. And if you buy German products, pls. pay them with your own alreade earned money, not with credits provided by euro core zone banks.

    • “Don’t buy German products”

      Yes please do not do this. Since you will not pay for it anyways!!!

    • “Yes. And if you buy German products, pls. pay them with your own alreade earned money, not with credits provided by euro core zone banks.”

      You have to rephrase.”please dont have deficits,so that we wont have surpluses and we wont be able to brag and boast against you for no particular reason”

    • Would be happy to have a deficit as long as I can keep my money.

    • I wonder how much money are you going to have if everybody slash their deficit.

  • Αν υποθεσουμε οτι ο ΣΥΡΙΖΑ ειναι πρωτο κομμα, οι εδρες του δε θα ειναι αρκετες για να κανει αυτοδυναμη κυβερνηση.Επομενως θα πρεπει να συνεργαστει με ΔΗΜΑΡ, και πιθανως Καμενο (το ΚΚΕ αντιδρα ουτως η αλλως).Τοσο η ΔΗΜΑΡ οσο και ο Καμενος ομως δεν δειχνουν τη διαθεση να τραβηξουν μια γραμμη στην αμμο οπως γραφετε στην αναλυση σας.Επομενως ο ΣΥΡΙΖΑ δε θα εχει αρκετους βαθμους ελευθεριας για να προστατεψει την αμυντικη του γραμμη και ετσι οι πιθανοτητες μιας δουλικης συμπεριφορας απεναντι στις πιθανες απειλες της ΕΕ ειναι μεγαλες. Το συστημα εχει πολλους τροπους να προστατευει τα συμφεροντα του. Αναμενω και τις δικιες σας σκεψεις πανω στο παραπανω παιγνιο.

    Με εκτιμηση,

    Κυριακος Βαρβερης

    • Haven’t we seen this movie before? Why do you think we got into the June 17th elections?

      Because of a demonstrated inability by Syriza following the May 6th elections to form a governing coalition.

      As to your reference of this process as “a game”, I don’t think it takes a genius to figure out that the preferred position on these upcoming elections is to coming in a close 2nd. To precisely avoid these dilemmas you are talking about.

    • Είτε βγαίνοντας ,είτε μένοντας στο ευρώ ,βλέπω να πηγαίνουμε σε καθυστερήσεις.

      Μένοντας στο ευρώ ,οι καθυστερήσεις μπορεί να μετατραπούν σε πλεονέκτημα ,μέχρι άλλα κράτη να διαπιστώσουν το ευρύτερο πρόβλημα.

      Βγαίνοντας από το ευρώ ,ο πόνος θα είναι όλος δικός μας. Και καλά θα κάνει. Πρόβλημά μας να βρούμε την άκρη ,χωρίς άλλους πάνω από τα κεφάλια μας.

  • Yani:

    A re-negotiation will happen regardless.

    A good negotiator works for “win-win” situations while fully aware of the overall constraints. Typically, (and I speak from personal experience) the hard lines in the sand are drawn towards the end of the negotiation, not the beginning. It is only after the other side has invested a considerable amount of time and effort that you say: “Sorry, but these points are non-negotiable”.

    The whole art of negotiation is first to draw the other side in a rather long process of engagement, making a possible retreat both painful and face losing. To capitalize on the Syriza movement, you would need some real pros but first a willingness from the other side to engage. And when the other side is reluctant to engage, you force them to by carefully choosing your arguments:

    • Regardless of Greece’s negotiating power, it is illogical to proceed on a path that is digging the hole deeper for Greece. Out of all the European countries, Greece’s case displays the danger of loose lending more than any other–namely a country with an irresponsible government with a weak ability to enforce it’s own laws, including taxation and growth policy.

      But who are the architects of debt that have enabled Greece’s greedy policitians to prostitute their country? Don’t the architects bear some responsibility in this as well? Just as a drug dealer has responsibility for the effects of heroine and crack in poor neighborhoods. Now those leaders are gone and the citizens are expected to live within a spiral of excessive debt which is a consequence of dealing with the ‘architects’.

      Regardless of the debate of the morality of austerity, the jury is still out as to whether Merkel-style austerity is even solid economic policy. Yes you can reign in the spending of the Government by reducing in broad strokes public sector wages and benefits. But then nothing is really gained by this because that money stops circulating through the economy, with the ultimate result of stores shutting down by the hundreds as you see today in Greek metropolitan centers.

      It would be far wiser I believe to keep wages at a livable standard and have a third party assist in streamlining the public sector, eliminating redundant jobs and inefficient workers and cronyism. Let those who are bringing down the public sector from within move into the private sector in Greece where people must work very hard to be competitive. Let the extra work load fall on those within he public sector who are up to the task. Let the principle of meritocracy sort some of this mess.

      Instead of growth stimulation policy, we see bailout funds channeled into to the banks, who are not loaning money anyway. We see funds channeled into keeping this bleeding government alive. Putting bandaid after bandaid on a gunshot wound. Would it not be far better to stimulate the exploitation of Greece’s natural resources with this money than to keep lazy public sector employees on the payroll another month or two?

      For me a vote for the status quo is irresponsible because they do not seem to understand that accepting Greece’s debt means accepting that we played the game and lost and must live with the consequences. But the game is rigged-worldwide in fact. And if they actually care about their country, they would reject the terms of that game, and fight for a better future for their country–one not riddled with debt and its’ consequences: below poverty wages, no educational opportunities, total stagnation, declining health care services, etc. The worst that can happen by rejecting the terms of the game would be already what is inevitable on this current course of austerity and paralysis.

    • Dimitri:

      This why the terms will be renegotiated. Whereas the original problem had some Greece in it, it’s now 100% German ineptitude. And it has to go. Plain and simple.

      “When the there is high water everywhere it means the German stupidity dam has broken”.

  • It is easy to sacrifice Iphigenia if she is not your daughter.

    For those of us living in Greece, and with all our eggs in its basket, what Syriza is proposing is not a bargain, because Greece has nothing to bargain with. It is a proposal of all or nothing, a gamble that the EU will not cut its nose to spite its face. Unfortunately this is a wrong estimate of the EU. They will, because if they are seen as giving in to blackmail they are lost anyway against the next one who will come up in Greece’s position.

  • Excellent article Yanni, thanks for providing a different view from the majority of greek and international mainstream media (with some exceptions such as the guardian). The anti-syriza campaign run by the media and barroso et al. is complete scaremongering!
    I hope Syriza wins and finally changes (among other things) the voting regulations so that ex-pats can vote via postal vote (I live in Barcelona).

  • Your forget the third position: No negotiations, to reject EU, unilateral exit of euro.
    The KKE position don’t must be hidden.

    • KKE is NOT Third Position, even if certain parties with close ties to it are heavily influenced by the Third Position movements. Also, you are neglecting a few simple facts:

      1. KKE does not want to govern the country and it does not want a left-wing, anti-austerity government.

      2. Instead, it wants the austerity to continue, hoping that the continuing dehumanization of the people will make them join its ranks en masse and wait there patiently until other peoples in the world suffer the same fate – and then, the time for the Global Revolution will come. I know, because I’ve heard this bullshit theory coming from members of Greece’s communist party.

      Do facts #1 and #2 make the Greek communist party a certifiably looney tunes batshit bonkers insane party? The answer is yes. The party has been run since 2008 by three paranoid persons that are also big fans of Joseph Stalin and North Korea’s dictators: Makis Mailis, Dimitris Gontikas and Aleka Papariga.

      KKE has embarked on a libel campaign against every left-wing movement that it does not control – and it has even recruited a paranoid conspiracy theorist “philosopher” of the “libertarian socialist” current, the founder of the terminally insane group named “Inclusive Democracy”. Yes, I’m talking about the internationally unknown but grossly overrated in Greek left-wing circles Takis Fotopoulos. If one translates his Greek-language rants (that have serious antisemitic overtones, along with several “New World Order” conspiracy theories he keeps concocting), s/he will be surprised at the amount of madness that can fit within a human cranium.

  • BTW, and as an example. This is how you force a re-negotiation:

    “Germany negotiating position is weak. For example, Greece owes about Euro 400 billion to private bondholders but increasingly to public bodies, such as the IMF and ECB, mainly due to the bailouts. If Greece walks away as some political parties have threatened, then the fallout for the lenders, such as Germany, are potentially calamitous.”

    • Dean, exactly. Greece holds all the cards here. The unbelievable problem is that either Venizelos/Samaras are too stupid to realise or they simply don’t want to use them.

      I say all the cards though on one condition. Greece has to cut the trade deficit if they call their bluff. That is a massive condition.

    • Dear Dean
      Trying to keep the interest rate to bearable levels (and buying Greek bonds from e.g German and French banks and insurers), the ECB / EU has ended up with lots of Greek bonds in their hands.
      Sure Greece could say: “we won’t honor our promise to pay the loans back”.
      But what do you think the EU / ECB would do in such a full-on attack scenario by Geeece?
      They will pull the plug.
      No more fresh money from the ECB keeping your insolvent banksa afloat.
      No more transfers into the Greek government budget allowing Greece (Still) to spend way more than what it could afford when left to its own.
      Nobody can know for sure what that would entail.
      Sure it would not be convenient for Greece’s creditors.
      But it would be a disaster for Greece.
      I would not recommend threatening the EU / ECB / Troika with that.
      One day, this kind of scenario may look like a very attractive solution for the EU and the’ll just say: “ok, do that and then we don’t feel obliged anymore to help you. Could be cheaper in the end and may help to get over this stupid crisis by giving the more responsible politicians in ITaly, Spain, Portugal and Ireland some horrible example of what happens if you behave irresponsibly for years and then remain incompetent / stubborn and unwilling to execute the measures agreed with the only countries and institutions in the world (the EU and the EB / IMF) that are in principle both willing and able to help you in your difficult transition phae.

    • “Greece holds all the cards here”

      Well, no. If she doesn’t honor the contracts signed by her legal representatives, the plug of financial support will and must be pulled. And a very, very dire age will follow for Greece.

      Not so for the rest of the eurozone, since all the bad news are since long priced in. But: the desaster for the Greek people resulting from her breach of contract will be an extremely convincing warning sign for the rest of the GIPSIFs to not follow the example…

    • Martin

      The government if leaves the Euro can very well print debt-free government notes. In time we will be able to repay the loans anyway ,no matter the first devaluation.

      You see ,the solutions are many. What the EU is trying to do is the real blackmail by convincing everybody that there are no alternatives ,Greece will be punished ,the rest must hear us etc etc.

      At the end they will decide to implement something like the MP of Varoufakis – Holland but with a twist.

      The twist will be more ,much more centralized power ,much more control with the excuse that this is the only solution. Merkel may say no now but she doesn’t really mean it.

      After all the pain ,people themselves may ask for centralized power.
      This is the real cause of this crisis. An opportunity for more power by the banksters.

      WAKE UP.

    • vss

      “….an extremely convincing warning sign….”

      Yes vss ,you do not blackmail at all. And you are very democratic as well.

      We the people didn’t sign anything.

      It is obvious you are here as an agent ,because the subscribers of this blog increase.
      Ofcourse you are needed by your government in here.

      Go get a soul.

    • “The government if leaves the Euro can very well print debt-free government notes. In time we will be able to repay the loans anyway ,no matter the first devaluation.”

      If we dont manage to redenominate the debt in drachmas upon leaving the euro,then yes we will be able to print and pay but then we have a lot of chances of becoming Weimar.Printing drachmas to service drachma debt is a totally different thing.

    • Crossover

      Yes ,i have it in mind.
      Thanks to you ofcourse. 🙂

      My thought is that we should do it at some point in time. Not now ,because of all the problems but in the near future.

      At least a parallel Greek currency. Salinas and Keiser’s proposition was good. Together with euro ,a free floating silver coin drachma (weight – based).

      Sovereignty is a must.

  • Ellines, Romioi,

    Can you see a hidden agenda of our European “Friends” the Germans, the French etc. ???

    Similar alleged “jokes” have been made by German, Dutch and Finnish politicians!!!

    “Κι αν δίναμε την Ελλάδα;” είναι ο τίτλος του βασικού άρθρου του πολιτικού περιοδικού Le Point που απηχεί τις απόψεις τμήματος του γαλλικού κατεστημένου.

    Το σημείωμα, που υπογράφει ο διευθυντής του Le Point, Φραντς Ολιβιέ Ζισμπέρ, ξεκινά με το ερώτημα:

    «Πρέπει να σωθεί η Ελλάδα;» Και συνεχίζει:

    «Μέχρι σήμερα, η Ευρώπη έκανε ότι μπορούσε για να βγάλει την Ελλάδα στην επιφάνεια διαθέτοντας εκατοντάδες δισεκατομμύρια ευρώ.

    Ωστόσο, όσο η Ευρώπη τη βοηθάει, τόσο η Ελλάδα εναντιώνεται: Δαγκώνει ακόμα και το χέρι που την τρέφει, όπως φαίνεται κι από την ανάδειξη της ριζοσπαστικής κι αντιευρωπαϊκής Αριστεράς (ΣΥΡΙΖΑ) στις εκλογές της 6ης Μαϊου, που διεκδικεί ρόλο πρώτης πολιτικής δύναμης στις κάλπες της 17ης Ιουνίου.

    Τι κι αν οι οικονομικές λύσεις του ΣΥΡΙΖΑ είναι ηλίθιες και γελοίες: με ένα χρέος που αντιπροσώπευε, πέρυσι, το 165% του ΑΕΠ, οι Έλληνες δεν θέλουν ν’ακούν για λιτότητα. Είναι λοιπόν σκόπιμο ν’αναρωτηθείς αν θέλουν να σωθούν από μόνοι τους.

    Αν η Ευρώπη αρνηθεί να συνεχίσει να επιδοτεί την Ελλάδα χάνοντας, ο ΣΥΡΙΖΑ σκέφτεται –όπως λέγεται- να φέρει πιο κοντά τη χώρα του με τη Ρωσία.

    Γιατί όχι και με την Κίνα, τη Βενεζουέλα ή το Κατάρ; Εκτός κι αν η Τουρκία, ως κληρονόμος της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, «αναλάβει» για ακόμα μια φορά.

    Μέχρι την ανεξαρτησία της, το 1832, η Ελλάδα έζησε τέσσερις αιώνες υπό οθωμανική κυριαρχία.
    Μπορεί να είναι παράλογο αλλά οι απίστευτες οικονομικές επιδόσεις της Τουρκίας, με ρυθμούς ανάπτυξης 8% και αύξηση των εξαγωγών κατά 18%, δεν της δίνουν την απαραίτητη νομιμοποίηση για να αναλάβει εκείνη την ανόρθωση της ελληνικής οικονομίας; Έχουμε φτάσει στο σημείο να θεωρούμε τα πάντα γελοία»

    • Μήπως ήρθε η ώρα της ρήξης;

      Τα δυο πόδια σε ένα παπούτσι επιχειρεί να βάλει για ακόμη μια φορά η Γερμανία την χώρας μας, στέλνοντας μας το εξής μήνυμα “Ανεξάρτητα από το ποιος θα είναι ο νικητής των εκλογών, μία τελευταία ευκαιρία θα δοθεί στη νέα ελληνική κυβέρνηση που θα προκύψει από τις εκλογές της 17ης Ιουνίου, θα υπάρξει ένα πολύ αυστηρό πρόγραμμα 100 ημερών για τη νέα κυβέρνηση. Εάν δεν εφαρμοσθεί στο ακέραιο, τότε το παιγνίδι τελείωσε»!

      Μιλάει η χώρα που ήταν υπεύθυνη για δύο καταστροφικούς παγκόσμιους πολέμους, αλλά και αρκετές άλλες συγκρούσεις σε ολόκληρη την ευρωπαϊκή ήπειρο. Όμως έχει γίνει πλέον διαχειριστής της Ευρώπης, για άλλη μια φορά Δεν το βάζει ποτέ κάτω… Η φιλοδοξία της Γερμανίας είναι γνωστή.

      Έγινε και πάλι ο ρυθμιστής, γύρω από τον ανασχεδιασμό της Ευρώπης για το δικό της συμφέρον. Έτσι καταργεί το προηγούμενο καθεστώς, σύμφωνα με το οποίο οι χώρες ήταν μεταξύ ίσων.

      Για μας όσο κι αν σκούζει δεν την ενδιαφέρει να μας βγάλει από το ευρώ. Δεν την συμφέρει…Ο Μάρκους Κέρμπερ άλλωστε. επισημαίνει ότι η Μέρκελ δεν θέλει να αφήσει την Ελλάδα να φύγει από την Ευρωζώνη, διότι αυτό θα προκαλούσε ανεξέλεγκτη αλυσιδωτή αντίδραση στην Ευρωζώνη με καταστροφικές συνέπειες, ακόμη και για τη Γερμανία, οι εξαγωγές της οποίας εξαρτώνται από την οικονομική υγεία των Ευρωπαίων εταίρων της.

      Το μέλημα της είναι να πάρει στα χέρια της την εθνική μας κυριαρχία…Η Ελλάδα έχει στρατηγική σημασία γιατί αυτή και λειτουργεί σαν επενδυτικός όμιλος.

      Άλλωστε τα “ασημικά” δεν είναι λίγα : ισχυρή εμπορική ναυτιλία και τουριστική βιομηχανία…μπορούν πλέον να αγοραστούν για ένα ξεροκόμματο. Όσο για τον χρυσό μας μιλάμε για 111 τόνους … Τα χρυσωρυχεία όμως ήδη ιδιωτικοποιήθηκαν και ξεπουλιούνται, έχουν δοθεί σαν ενέχυρο στην “τρόικα” μέσω των μνημονίων.

      Η μόνη μας διέξοδος είναι η κατάργηση των σχεδίων της…

    • Σύσταση προς τους ψηφοφόρους – Η Financial Times Deutschland (FTD) και η πλειοψηφία των Ελλήνων έχουν ένα κοινό συμφέρον: Η χώρα σας πρέπει να παραμείνει στο ευρώ. Την Κυριακή γίνονται ιστορικές εκλογές, οι οποίες θα είναι καθοριστικές ακριβώς επ’ αυτού, αλλά και για το μέλλον της Ευρωπαϊκής Νομισματικής Ένωσης. Γι’ αυτό η FTD κάνει σήμερα κατ’ εξαίρεση μία σύσταση στους Έλληνες ψηφοφόρους, κάτι που συνηθίζει πριν τις εκλογές για το Ομοσπονδιακό Κοινοβούλιο και για το Ευρωκοινοβούλιο. Αγαπητές Ελληνίδες, αγαπητοί Έλληνες, φροντίστε για ξεκάθαρες πολιτικές συνθήκες. Ψηφίστε θαρραλέα υπέρ της μεταρρυθμιστικής πορείας και όχι οργισμένα κατά της αναγκαίας και επίπονης αναδιάρθρωσης. Μόνο με τα κόμματα που αποδέχονται τους όρους των διεθνών χρηματοδοτών, η χώρα σας θα μπορέσει να παραμείνει στο ευρώ. Αντισταθείτε στη δημαγωγία του Αλέξη Τσίπρα και του ΣΥΡΙΖΑ. Μην εμπιστεύεστε τις υποσχέσεις τους, ότι δηλαδή είναι δυνατή η χωρίς συνέπειες καταγγελία όλων των συμφωνιών. Η χώρα σας έχει επιτέλους ανάγκη από ένα κράτος που λειτουργεί. Για την ομαλή διακυβέρνησή της συνιστούμε τη Νέα Δημοκρατία, κάτι που κάνουμε με βαριά καρδιά. Η Νέα Δημοκρατία άσκησε επί δεκαετίες λάθος πολιτική και είναι συνυπεύθυνη για τη σημερινή μιζέρια. Παρ’ όλα αυτά η καλύτερη επιλογή για τη χώρα σας θα ήταν μία κυβέρνηση συνασπισμού με αρχηγό τον Αντώνη Σαμαρά και όχι τον Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος θέλει να γυρίσει πίσω τον τροχό της ιστορίας και σας βαυκαλίζει με έναν κόσμο που είναι εκτός πραγματικότητας.

    • This “joke” is beyond insulting and it’s quite rich, coming from a country that, for all its economic and military might, was conquered by the Third Reich in 45 minutes or thereabouts and is now in bed with the Fourth.

  • If Tsipras does what he is says he will, i.e. negate the Memorandum i.e. ‘draw a line in the sand”, one of two things will happen: either the eurozone collapses taking Greece down with it, or Greece collapses on its own. In that respect, Greece is in a situation where it cannot possibly win and thus has NO BARGAINING POWER AT ALL!
    If somebody can gamble in this, it’s only the Troika. Only they can take their chances between a “lose lose” and a “win lose”, they are the only ones standing to gain that elusive “win”. To me that is crystal clear, and Tsipras is the latest in a long line of deceitful demagogues. He is telling people exactly what they want to hear and I’ m sorry, but Greeks also have a long history of voting for the guy who sells them the biggest pipe dream. Except that this time, there will be no money falling from the skies to feed and cultivate the decadence of the neoellina. That should be interesting to watch, hopefully from a galaxy far, far away…

  • Mea culpa for economic faux pas about to be committed but…what exactly stops a Greek bank from maintaining customer accounts in Euros after Grexit ? I know I know that the Greek Treasury won’t allow it. But who believes that the centre will hold completely and utterly in these extreme situations ? In other words, Grexit occurs, customers insist their deposits – the ones that aren’t sent to Germany – remain denominated in Euros. Scary devaluation doesn’t occur to at least one small segment of the overall jigsaw – depositors in Greece. That at least holds up some teensy weeny part of the Greek economy. Doubtless, the Euro will become equivalent of the dollar in other parts of the world – widely used alongside the local currency.

  • The trading companies inform their clients through their trading platforms of the likelihood of immense volatility in the markets due to the Greek elections.

    CAUTION: Uncertain Landscape ahead due to Greek Elections Warrants Reduced Leverage

    Greece is headed back to the polls this weekend following the inconclusive results of the May 6 parliamentary elections. Unlike the first elections, the June 17 elections have significant consequences tied to it that will likely result in exceptional market volatility. With the significant event risk expected to occur during hours FXCM’s trading platform is offline (17:00 EDT / 21:00 GMT on Friday to 17:00 EDT / 21:00 GMT on Sunday), Sunday’s open poses the threat of not only a significant gap, but spreads wider than usual as well. Accordingly, we believe that this is not the trading landscape to speculate, and we suggest reducing position sizes given the significant amount of uncertainty forthcoming.

    To help traders make the best informed decision headed into the weekend’s critical event, please find below a concise summary of the likely outcomes of the Greek parliamentary elections, and for those interested, a fact sheet on each of the main parties competing in the Greek elections.

    THE TAKEAWAY: June 17 Greek Parliamentary Elections > Outcome Could Determine Greece’s Fate in Euro-zone

    There are two main parties vying for control of Greece’s government this weekend, the pro-bailout New Democracy party and the anti-bailout Syriza party. In a sense, and especially given the rhetoric deployed by non-Greek European leaders, these elections will determine the fate of Greece’s inclusion in the Euro-zone. It boils down to this: a vote for New Democracy is considered pro-Euro; and a vote for Syriza is considered anti-Euro.

    We believe there are four likely outcomes to these elections, with the highest probability of a Euro-negative outcome this weekend. They are:

    • SCENARIO #1: New Democracy wins elections and has parliamentary majority (> 151 votes) – EUR BULLISH – 10%
    • SCENARIO #2: New Democracy wins elections but does not have majority – EUR BEARISH (least bearish outcome) – 45%
    • SCENARIO #3: Syriza wins elections but does not have majority – EUR BEARISH (increasingly bearish outcome) – 40%
    • SCENARIO #4: Syriza wins elections and has parliamentary majority – EUR BEARISH (most bearish outcome) – 5%

    In light of these expected outcomes, we find it most likely that the elections will not yield the most bullish outcome (scenario #1), but instead, falling somewhere between the least bearish and moderately bearish outcomes (scenario #2, #3). We have derived these probabilities from recent poll figures as well as commentaries from citizens and reporters in Greece.

    Recent Poll Numbers

    • Public Issue, one of the leading opinion companies in Greece, carried out a phone opinion survey from May 25-30 across a general population sample of 1210 adults from across Greece. The results estimated 31.5% support for Syriza, 25.5% for New Democracy, 13.5% for Pasok, 7.5% for Dimar. Compared to poll results from the week prior, support for Syriza had risen 1.5% (from 30%), fallen 0.5% (from 26%) for ND and fallen 2% (from 15.5%) for Pasok. The margin of error was +/-2.8 percentage points.
    • Kapa Research SA surveyed 1012 people for the Athens-based Ta Nea newpaper, in a poll conducted from May 29 to 31. The results estimated 26.1% support for New Democracy, 23.6% for Syriza and 9.9% for Pasok. Compared the last poll held on May 23-24, support for ND rose 0.3% (from 25.8%), rose 3.5% (from 20.1%) for Syriza, and fell 3.1% for Pasok (from 13%). The overall margin of error is +/-3.1 percentage points.
    • A Rass poll conducted for Eleftheros Typos showed 26.5% support for New Democracy, 24.2% for Syriza and 9.9% for Pasok.

    For those interested in learning more about each of the main parties competing in the Greek elections on June 17, please find below a summary of New Democracy’s then Syriza’s platforms.

    New Democracy – Platform Points

    – Scale back taxes and boost jobs as part of an overall renegotiation of the country’s debt deal with its international creditors
    – Replace some taxes, such as a property tax introduced last fall, with “fairer” levies
    – Revoke cuts to lowlevel pensions and to the salaries of police and air force employees, as well as boost the job market
    – Support low income households and small businesses that have been hit hardest by the debt crisis
    – Help indebted households to repay their dues to banks
    – Accelerate structural reforms and the privatization program, with the “rebirth” of the public sector with no mass layoffs of civil servants
    – In regards to the €11.7 billion in public spending cuts that Greece’s creditors have demanded by the end of 2013, ND (Samaras) said these should be made gradually over the next four years
    – Declaration of exclusive economic zones in the sea to exploit natural resources.
    – Enforce a harsh line against illegal immigration

    Syriza – Platform Points

    – Creation of a shield to protect society against the crisis
    – Unconditional guaranteed minimum income or unemployment benefit, medical care, social protection, housing and access to all services of public utilities for all citizens
    – Protection of and relief measures for indebted households
    – Price controls and price reductions, VAT reduction, and abolition of VAT on basicneed goods
    – Disposal of the debt burden, specifically through:
    – Moratorium on debt servicing
    – Negotiations for debt cancellation
    – Regulation of remaining debt to include provisions for economic development and employment
    – European regulations on the debt of European states
    – Radical changes to the European Central Bank’s role
    – Prohibition of speculative banking products
    – A pan-European tax on wealth, financial transactions and profits
    – Income redistribution, taxation on wealth and elimination of unnecessary expenses
    – Productive social and environmental reconstruction
    – Nationalization/socialization of banks
    – Stable employment with decent wages and social insurance
    – Deepening Democracy: democratic political and social rights for all
    – Restoration of a strong welfare state
    – Immediate rescue of the pension system
    – A rise in unemployment benefits
    – The introduction of a guaranteed minimum income. “Diverse fragmentary reforms and policies must be united in a national system of guaranteed funds from the national budget. An unconditional basic income, accomodation with heating, electricity and telecommunications, food and clothing, transport, help at home, legal coverage and representation can thus become rights of all citizens.”
    – Free health care, which will be financed through a Public Health System
    – Protection of public education, research, cultures, and sports from the Memorandum’s policies
    – An independent foreign policy committed to the promotion of peace
    – Peace-seeking foreign policy
    – Disengagement from NATO and closure of foreign military bases on Greek soil
    – Aiding the Cypriot people in the reunification of the island

    • Yani ,

      have you visited any of these companies? Have they invited you?
      I think the education team of FXCM is in Austin Texas.

      Go surprise them. Although i feel they’ll prefer opposite opinions than yours.

    • You cant take ND seriously, they think they have 3 years to slash 150,000 jobs.

      Greeks have the right attitude, ignore the government as much as humanly possible. Unfortunately they underestimated how much trouble the politicians could get into hence today’s problems….

  • Yanis,

    I respected your analyses over the last two years because of your perception of issues and parties involved. However, I see no evidence that the Troika is willing to negotiate in good faith with Greece. If they judge that Greece is not systemicallly important to the EMU and if they do not want to bargain with Greece, they have the policy tools to remove Greece from the EMU.

    Is this essay based on hope or on your geniune perception of the situation?

    • But… Greece will definitely become systemically irrelevant if it continues on the same path. Or, do you disagree with that?

    • “However, I see no evidence that the Troika is willing to negotiate in good faith with Greece.”

      Yanis does not propose to negotiate in good faith. What he proposes is pure and simple blackmailing. Either you give us more transfered money on our terms, or else. That is what he says. And what this little communist blackmailer Tsiprias (or so) says. Reality will struck them, hard.

    • If they could don’t you think that they would have ousted Greece by now?

    • Dear Panos
      I think the fact that Greece has not yet been removed from the Eurosystem yet does not mean that the ECB together with the EU cannot do it.
      It’s a really really big step to throw a country (that’s in a major crisis) out. Understandably, that’s not an easy decision. The question is how much the others are willing to take before this happens. It hasn’t been quite enough – but we’re getting close to there.

    • Let me disagree once more. You must know that the Lisbon Treaty does not even allow for a member state to be kicked out of the EU, let alone the Eurozone where things are even more complicated and nothing of this sort has been predicted.

      Let’s say I agree with you on the basis that the dismissal of Greece from the EU would in fact be possible, through constant and relentless pressure from the part of the ECB and the rest of the pact. How would the EU cope with the aftermath of such an exit? How would it even survive without Greece’s debt? Let me remind you that the last 4.2 billion Euros Greece received from the EFSF went straight to the ECB.

  • Practically speaking, Greece is in a very tough spot, but you can’t keep voting for the same incompetents who lead you into this mess. It’s time to try something new.

    • That’s what I’ve been saying all along to oh-so-many people both online and offline. Let’s give these corrupt morons the sack. Let’s deprive them of their immunity given to them by their status as parliament members. And let’s confiscate the fortunes they created by looting our country – and throw them all in jail, along with their accomplices.

    • Dear
      I wouldn’t have thought this was likely to happen – but I agree with this post of yours!

      Finger-pointing won’t work very well for Greece when it’s so obvious that lot’s hasn’t been handled well by Greece.
      But taking actions against those parts of your society that got you into this mess (corrupt / incompetent politicians, tax-shy wealthy Greeks, etc) would help you and give you a better bargaining position. As long as it’s difficult to see what Greece has done to get out of the mess and instead focuses on blackmailing potential saviours, things won’t go well. But once you have achieved something in your own sphere of influence, you will receive an immense wave of sympathy (and money) from the others that have just about given up hope Greece cam be saved.

    • Martin

      You keep repeating the same stuff.
      Do you know that Germany no longer belongs to Germans?

      You do not own your country.

      We do not want to be saved by giving up our country.

      Sure we want to change these things. And sure if we comply ,things may get better from your governments’ side.

      But this will only be because they got what they wanted.

      You go on being a happy slave of the bankers. We will oppose as much as we can. Period.

  • Though we (me and several others pure Greek people aka LAOUTZIKOS) need to trust some one new and “clean”, deep down inside there is a fear. A collective subconcious fear, based in our modern history. One can count only a few (1 maybe 2) such “good” cases in our modern history. Meaning, politicians that did more good than harm. Negotiating is just a tiny fraction whether its business or anything else in our real hard daily life (PALIOZOI). Deep in our minds and hearts there are too many bad things that formed our “nouvelle constitution imaginaire social” as has been anlysed for some 15 years now by C.Kastoriades.
    Wishing wholehearted that Alexis is the next of those 1 or 2 “good cases”.
    Wishing also to be hard and wise enough to negotiate inside the Greek state as well as outside.
    Yes, Europe must change, but Greeks must change too. There must be a kind of a “turnaround” practice as it happens to failed business, coupled with real social justice and care. The trick and the wisdom lies in the pace of change, as always.
    Hmm…enough and as always belived, my worst enemy is myself.

    • Trust me on this, slash bureaucracy in Greece to the level of the UK and watch the Greeks takeover the world.

      If the UK had gone through a 20% drop in GDP there would be chaos.

      To see Greece still functioning shows the resilience of the Greek people no matter what hurdles are put in their way.

    • Sometimes…its good to know the times we live….the system we talk about…and the result that already begun to ‘play’…

    • What about Euro end game? Is this truth enough to stop chewing the gum…?

  • And your argument would be creidble IF siriza was credible in the least. But Siriza isn’t the least bit credible. Siriza is so not-credible that even the likes of ND and Pasok which, as you say rightly point out, have entirely lost their credibility, seem, in relative terms, more credible. So to my mind the dillema you are posing would perhaps play very nicely out in an academic paper but is irrelevant in the Greek case. Simply irrelevant.

    • Of course, according to this article in the German edition of the Financial Times, Nea Dimokratia, which, along with PASOK, created these conditions and these problems, is absolutely credible and perfectly capable of getting Greece out of this quagmire:

      Also, let me speak to you as an employer and entrepreneur:

      When I hire someone in my business and I realize that he causes any kind of problem in my business (for instance, embezzling funds), I will give him the sack; I’m not going to give him a second chance or think even for a split second that he is “credible” and able to solve the problems he created. There’s plenty of fish in the pond, I’ll just hire someone else.

    • Penny, what makes you think ND and Pasok are credible at all? They are the opposite of credible they are corrupt! Greek society has finally topped over, it’s time for them to go.

      The were setting up this whole mess 3 decades now. Cutting international business deals with bribery, giving the most favorable projects to “their own” businesspeople at home, hiring their friends and hiring for votes left and right. All this for 20 years, setting up one of the most corrupt and dysfunctional states in EU. They were the ones who have been lying to the EU and lying to the Greek people for the past two years. Where do you see the credibility in all of this?

      The question of credibility in the republic of Greece has a whole different meaning. Maybe SYRIZA will turn out to be too weak, too unprepared to break the vicious cycle of corruption. But SYRIZA is not corrupt, not at this time. And it could come to represent the healthy, booming part of Greek society which has had enough of cronyism, enough of this dysfunctional meta-feudalist economy. At least our hopes are with them.

    • Penny, do you intend to vote for Golden Dawn? When you say, “ND and Pasok which, as you say rightly point out, have entirely lost their credibility” that’s the only way I can make sense of your post. What “relative terms” are you talking about? If “ND and PASOK have “lost their credibility, seem, in relative terms, more credible”, when Syriza has never had a chance to govern, how can you know Syriza has lost credibility? Are you just an anti-syriza troll, or do you have something useful to say, but just don’t know how to say it?

      Like several other posts on this thread, you have completely misunderstood what Yanis is saying in this article. The stakes in this election are not just about Greece – its about the future of the whole Euro project. Yanis article is not just some “academic paper”, its about Greece’s future, and Europe’s future. Misunderstanding that crucial point seems to be a rationalization for many on this thread to attack the “lazy” Greeks, or the “corrupt” Greek govt with no understanding of the bankers’ coup that is taking over Europe. Draghi, Rompuy, Borrosso (with cheerleading from Merkel and her bankers, joined today by Rajoy), are clearly planning to destroy democracy in Europe – its that simple. Syriza offers the only chance to interrupt their plan. If ND wins, and forms a govt with PASOK, you can kiss goodbye to Greece in the EMU and kiss goodbye to democracy in Europe.

  • There is plenty of potential in Greece in most cases it is the state and its insane procedures that prevent to unleash it.
    I just want to share my experience of buying an Agrotiko (agricultural vehicle).

    1. In the hometown of the seller we had to go to the Tax Department to announce the change of the car. Waiting, Papers, make copies, stamps etc.
    2. From the Tax Department we had to go the Transport Department (other side of the city).
    3. From the Transport Department we had to go then to a special bank to pay a fee (again other side of the city).
    4. With the receipt of the payment back to the Transport Department to complete the papers (licence). Car plates and car papers have to be send by mail to the Transport department in my city.
    5. Back to the Tax Department (you remember other side of the city) to get a licence for the transfer of the car. Waiting on one counter to fill the paper, then waiting to another counter to get a stamp, then going down to pay a fee, coming back to show the receipt for the fee and get another stamp. Transfer the car.
    6. Seven days later car plates and papers arrived in my hometown so I went the Transport Department.
    7. From the Transport Department to the bank to pay a fee (other side of town again)
    8. With the receipt of the bank back to the Transport Department.
    9. From the Transport Department then to the Tax Office to pay the taxes for 2012 (other side again)
    10. From the Tax Office back to the Transport Department. Where I finally got the car plates and the licence. I asked why the licence is printed on a normal DIN A4 and not on that green official paper to fold into the wallet, and was told that they run out of the green paper for two years now!?

  • Is there a Greek version of this article? The distinction between ‘διαπραγμάτευση’ and ‘παρακαλετό’ is correct.

    That being said, I think the difference between the pro-bailout parties and those against is not simply one of negotiating philosophy but more broadly of not wanting to take responsibility (and therefore accepting political blame) for what is of course a difficult decision. The only principle I can distinguish in the rhetoric and decision making of PASOK and ND is a desire to win elections and blame each other.

    Obviously ND knew the dire straits of the country when they called elections in 2009. Likewise, it seems quite evident that PASOK actively sought to induce a quick EU/IMF bailout in 2010 so as to not accept culpability for what it knew would be deeply unpopular and painful.

    Neither of the two parties however has done anything to try and resolve the crisis in a sincere and responsible manner.

    • The crisis in not a Greek crisis. It’s a European crisis. And Merkel’s austerity conditions attached to financial aid are arbitrary.

      So, what do you want the parties to do? Become enthusiastic enforcers of rules made overseas?

      Why? and how could such be done? The minute a Greek government attempts to enforce foreign made rules would lose all credibility and support.

      Are you asking the two major Greek parties to out compete each other on applying Merkel rules faster? Are you out of your mind?

    • We who live in Greece and vote for its representatives have very little choice. It is no good saying : the old political parties brought you to this point”. Sure they have, but it is a collective societal condition, one gets the representatives one deserves.

      Let me give you an analogy. Suppose you are on a bus careening down a precipitous road. Whom would you want to grab the wheel? A youngster who has not even a driver’s license, or somebody with experience, even if he/she has had blots in the driving book in the past?

      It is not a matter of liking the old guard; it is a matter of choosing of who can avoid the immediate next precipice down the road , which leaving the euro in an anomalous landing will prove.

    • anna v, could you please take your pro-corruption brouhaha elsewhere?

      I know you’re desperate to keep your beloved Nea Dimokratia in power (and to help its Siemens-funded MPs maintain their immunities), but enough is enough. Your analogy of the bus is absolutely ridiculous, preposterous and vulgar.

      The only analogy is this:

      In the past, we have hired certain managers to help our business grow. Instead, they embezzled its funds and bankrupted it. And now they’re telling us that, if we don’t re-hire them to… save us by doing the EXACT same things they did before, we’ll go bust.

      That’s what it’s all about. Oh, and tell that little misanthrope Mr. Schaeuble that I can’t wait to see the evidence he’s got against all PASOK & ND members regarding the Siemens, Daimler, HDW, EADS, Eurocopter etc. scandals.

  • After this post and since some day before you mentioned Hegel, is there ANY other

    voice, I mean other than Merkel’s in Germany today?

    Where is the dialectics?

    Haven’t heard none.

    They are condemning Greece first and the rest of the EZ is going to follow. After tht it

    will be the whole planet. And all this when there are other known ways to get out of this

    kind of situations, ways that have been used before and are being used right now on

    the rest of the world.

    What kind of government suggests to another nation its preferred government?

    And since we were talking about Hegel, don’t worry his theory was not his’, but

    unsurprisingly a greek philosopher’s named Proklos from the 2nd century AD.

    What was his though, was the last axiomatic mysterious phrase.

    It’s the command of tirany agaist a nation that has explored every hole of democracy.

    Where would you place your bet gentlemen?

  • Guys, i have heard enough here about Tsipras Ο δημαγωγός.
    You can not blame someone that is thirsty and hungry not to be convinced by someone who says i ll try to bring you some water and food.
    Imagine the ridiculous event of people voting someone who tells them that it is decided you must not drink or eat, without any certainty of whether when or how. What is exactly the suggestion of the second one? A useless piece of information. Why bother claiming the leadership if you have nothing to propose.

    Believe me, it may sound simplistic or populistic but it is not.

    You say that Greeks must vote ND. What would you vote if you were Greeks?

  • The thing that worries me the most is that the blame game predicted by dr varoufakis has already began! One question though for my fellow readers, how can ND and PASOK be the solution for these elections? According to our European partners they have cheated their way into the euro zone, they have failed to reform the country in the past 40 years, they have failed to apply the reforms that are being asked for the past 2,5 years and ND was even against the first bailout. Are they the credible partners or is it high time for a regime change in Greece? Who would be better in reforming this country? Those who intentionally failed the last 40 years or someone who at least promises a stop to our country’s decadence? It is oxymoron that our European partners tells us directly to vote for them. I am afraid though that we will soon enough see the results of their seeds…

    • It is choosing the best between two bad solutions, choosing ND.

      Already there are troubles with medicines for sick people because of that 1 billion withheld. Do you really expect them to give it to Tsipras without him compromising his objectives?

      If we do not get the injection everything will deteriorate, from going to the ATM for your salary or pension and not getting it, to food missing from the racks in the supermarkets.

      If Tsipras compromises, the his faction comprising Syriza will topple him and we will again have elections. It is a lose lose situation with Tsipras.

      With ND we may be in a tie for a while, and gain time to see if the eurozone holds or not, and try to become self sufficient at least in food and medicine, with some hard plan, before total bankruptsy.

    • @ anna v
      Sorry but you fail to see my point. As for the lose lose outcome with Tsipras, you can already witness the slow death of our social economy. The shortage of our medicines were not a result of the 1 billion that was withheld:

  • The best Greek negotiator to achieve this jolt would be Mimis Fotopoulos, the coolest actor ever! Someone to imitate his acting in this video??

  • Klaus Kostner
    There is not a question of bargaining power. When the country is occupied by Germany there is nothing to bargain about. The only thing that occupiers can do is to get out of the country that is not theirs. The old trick to push as much loans to somebody that they never can be paid back is trick how to enslave weaker and small nations in distress. It is a trick to steal the wealth of the unfortunate ones.
    The Greek government should tell the Germans that starving the population is a crime against humanity. The Greek government should also take the German government to court that what really is trying to do is a new form of genocide. It also polite, if somebody sells staff to a country to buy staff from that country or to build manufacturing facilities to produce what they are selling or similar products. It is just impolite to try to take advantage of others.
    It is ridiculous that the country that burned my house, the houses of my grandparents, my relatives, the church and the school and all the houses in my village to tell us that we own them. Only the property that they burned powered by 68 years of accumulated interest will make us very rich. They uprooted us, they completely destroyed a way of life.
    Yes the Greeks should start a new public service for everybody to completely bring the country up to date and get out of a new German occupation.

    • “…push as much loans to somebody that they never can be paid back…”
      Where do I sign up to have some money forced on me.

    • Sal i dont know where you live,but where i live i know people that used to receive phone calls from banks telling them they are approved for the new credit card.The credit card was already issued under their name and they had to go cancel it if they didnt want it.
      Thats where you sign up.

  • It is inordinately difficult, even for a modern Tiresias, to predict the outcome of the Greek elections, especially when voters are actuated by their intense hopes and fears about the results of either the pro or anti-memorandum scenario that would affect so profoundly their future existence. However judging from the swift change of Syriza’s policy only few days before the voting…(Read further)

    • (Read further)

      You must win something for that! (hey Yanis, doesn’t this blog give out a toaster or something for best joke of the day?)

      Even if there was something for futher reading, are you so dense to believe anyone here would wanrt to read it?

  • Το μυστικό σχέδιο εναντίον της Ελλάδας!

    Πριν από ένα σχεδόν χρόνο, μεγάλος ενθουσιασμός κυρίευσε τους Ευρωπαίους ηγέτες για το γεγονός ότι ο ιρλανδικός λαός ψήφισε επιτέλους υπέρ της Συνθήκης της Λισσαβώνας, του συντάγματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο ιρλανδικός λαός ήταν ο μόνος που τους αντιστάθηκε. Ήταν το τελευταίο εμπόδιό τους στην πραγμάτωση μιας συνομωσίας 60 χρόνων από την Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία και τους Ευρωπαίους ηγέτες. Το σχέδιο αυτό προέβλεπε την δημιουργία μιας κεντρικής κυβέρνησης, ενός υπερκράτους που θα υποτάξει όλη την Ευρώπη, μιας αυτοκρατορίας στην οποία θα ήταν πιθανό τελικά να κυριαρχήσει και πάλι το Βατικανό. Το σχέδιό τους προέβλεπε την χρήση ενός μηχανισμού, του ευρώ, ενός κοινού νομίσματος για όλες τις χώρες, που είχε ως στόχο να προσφέρει στους Ευρωπαίους την ψευδή αίσθηση της ενότητας. Στην φάση ακριβώς εκείνη που η Ευρωπαϊκή Ένωση εξελίχθηκε σε ένα υπερκράτος, με δικό του “σύνταγμα”, στο τέλος δηλαδή του περασμένου έτους, το ευρώ έγινε ξαφνικά το επίκεντρο μιας τεράστιας κρίσης, η οποία σχεδιάστηκε από τα ίδια εκείνα πρόσωπα και θεσμούς που επιδιώκουν να εξασφαλίσουν τον πλήρη έλεγχο της Ευρώπης.

    Δύο ηγέτες της Ευρώπης συναντήθηκαν το 1978 για να σχεδιάσουν την πιθανή μελλοντική λειτουργία του Ευρωπαϊκού Νομισματικού Συστήματος. Ο Χέλμουτ Σμιτ , και ο Βαλερί Ζισκάρ ντ ‘Εστέν συναντήθηκαν στη γερμανική πόλη του Άαχεν, την κύρια έδρα της εξουσίας του Καρλομάγνου στον μεσαίωνα. Ας μην ξεχνάμε ότι ο Καρλομάγνος ήταν ο κατ’ εξοχήν ήρωας του Βατικανού.

    Επίσης σημαντικό είναι το γεγονός ότι το Άαχεν είναι η πόλη του γερμανικού καθολικισμού που απονέμει το Karlspreis (βραβείο Καρλομάγνος)σε πρόσωπα που απέδειξαν ότι είναι ιδιαίτερα χρήσιμα στην οικοδόμηση του ευρωπαϊκού υπερκράτους και την ανάσταση της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Στον Ντ’ Εστέν απονεμήθηκε το βραβείο το 2003 για το έργο του. Το βραβείο αυτό δόθηκε ακόμη και στο ίδιο το ευρώ, το 2002!

    Στο βιβλίο του “Η σάπια καρδιά της Ευρώπης”, ο Μπέρναρντ Κόνολι γράφει:

    “Στις κινήσεις τόσο της Γαλλίας όσο και της Γερμανίας υπήρχε έντονο το στοιχείο του συμβολισμού. Οι δύο ηγέτες πραγματοποίησαν ειδική επίσκεψη στον θρόνο του Καρλομάγνου και τελέστηκε ειδική λειτουργία στον καθεδρικό ναό της πόλης. Στο τέλος της συνόδου κορυφής, σε ομιλία του, ο Ντ’ Εστέν παρατήρησε: “Και ίσως, καθώς συνομιλούσαμε γύρω από τα νομισματικά ζητήματα, να μας κοίταζε γεμάτο αισιοδοξία το πνεύμα του Καρλομάγνου”… “.

    Ο συμβολισμός ήταν σημαντικός. Οι ηγέτες εκείνοι επρόκειτο να επαναλάβουν αυτό ακριβώς που είχε κάνει ο Καρλομάγνος, ο μονάρχης που πέρασε στην ιστορία για την κοπή ενός κοινού νομίσματος που στόχο είχε την ενοποίηση των λαών της Ευρώπης κάτω από μια στρατιωτική δύναμη και, κυρίως, μια θρησκεία. Αιώνες μετά, κάποιοι άλλοι σχεδίαζαν να δημιουργήσουν ένα νέο ενιαίο νόμισμα, προκειμένου να ενώσουν και πάλι την Ευρώπη και να αναστήσουν τη δόξα του Καρλομάγνου υπό τη νέα Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, που θα ελέγχονταν, όπως τότε, από την Καθολική Εκκλησία. Σημειώστε και πάλι ότι τέλεσαν ειδική λειτουργία στον ρωμαιοκαθολικό καθεδρικό ναό του Άαχεν, για να τιμήσουν την εκδήλωση, που συμβόλιζε τις φιλοδοξίες του Βατικανού πίσω από τη νομισματική ένωση.

    Όσοι διαθέτουν έστω και στοιχειώδεις γνώσεις σύγχρονης ευρωπαϊκής ιστορίας γνωρίζουν ότι έτσι ακριβώς αποκαταστάθηκε το υπερκράτος της Ευρώπης στην πιο πρόσφατή του εκδοχή. Το ευρώ χρησιμοποιείται για την ενοποίηση και τον έλεγχο μιας ετερόκλητης ομάδας εθνών κάτω από μία αρχή πολιτική, αλλά και θρησκευτική. Το “θανάσιμο πλήγμα” θεραπεύεται, αλλά με τι τίμημα; Την βύθιση τουλάχιστον ενός λαού, του ελληνικού, σε οικονομικό χάος. Τι είδους ένωση των λαών της Ευρώπης είναι αυτή που με την βία ρίχνει έναν λαό μέσα στην ανασφάλεια και την κατάθλιψη; Παρασκηνιακά, φίλοι μου, υπάρχει ένα χέρι που έχει δημιουργήσει αυτή την κρίση για το “κοινό καλό”, όπως ισχυρίζονται, όλης της ευρωπαϊκής κοινότητας.

    Καθώς ξεσπούσαν οι βίαιες ταραχές στην Ελλάδα, η μια διαδήλωση μετά την άλλη, θα έλεγες πως η Ελλάδα ήταν έτοιμη να διαλυθεί. Τα συλλαλητήρια λίγο έλειπε να ανατρέψουν την ελληνική κυβέρνηση. Αλλά ενώ η κρίση μοιάζει πραγματική, είχε προγραμματιστεί πριν από πολύ καιρό και σύμφωνα με χρονοδιάγραμμα. Πολλοί δημοσιογράφοι, ειδήμονες και σχολιαστές πιστεύουν ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση, ή τουλάχιστον η ευρωζώνη, είναι έτοιμη να εκραγεί και να καταρρεύσει, αφήνοντας στη θέση της ένα σωρό από θραύσματα και σκόνη. Αλλά τα μέσα μαζικής ενημέρωσης αναζητούν τις αιτίες σε λάθος κατεύθυνση. Ποιοί βρίσκονται πίσω από την δεινή θέση στην οποία έχει περιέλθει η Ελλάδα, και ποιοί πίσω από τους κλυδωνισμούς της ευρωζώνης; Και το πιο σημαντικό, ποιος είναι ο λόγος για όλο αυτό το χάος και πού θα καταλήξει;

    Η Ελλάδα έχει όντως ένα ιστορικό αλόγιστων δαπανών, αλλά αυτό δεν είναι ο κύριος υπαίτιος για την κρίση. Ας πάρουμε ένα παράδειγμα. Ο τοξικομανής έχει εθιστεί στη ναρκωτική του ουσία. Ακόμα κι αν δεν μπορεί να ελέγξει τον εθισμό του, και παρ’ όλο που η ουσία αυτή που καταστρέφει το ίδιο το σώμα του, αυτός την αποζητά επειδή αφήνει την επιθυμία του να ελέγχει τον ίδιο τον εαυτό του. Όπως ο τοξικομανής, έτσι και η Ελλάδα, αλλά και άλλες μεσογειακές χώρες, ήταν βαριά εθισμένες στον φθηνό δανεισμό και ζητούσαν όλο και μεγαλύτερα ποσά, ακόμη και πριν να προσχωρήσουν στην ευρωζώνη.

    Ας γίνουμε πιο συγκεκριμένοι. Η Ελλάδα είναι ο πιο ασθενής κρίκος της ευρωζώνης. Όπως και αρκετές άλλες ευρωπαϊκές χώρες, η Ελλάδα καταναλώνει πολύ περισσότερα από όσα παράγει. Η περιορισμένη παραγωγή της χώρας, ωστόσο, δεν εμπόδισε τους πολιτικούς της να χορηγούν σε αρκετούς δημοσίους υπαλλήλους πλουσιοπάροχα επιδόματα και την δυνατότητα της πρόωρης συνταξιοδότησης, αλλά και να χρηματοδοτούν φιλόδοξα και δημοφιλή κοινωνικά προγράμματα, που ωστόσο ήταν υπερβολικά δαπανηρά. Η Ελλάδα επίσης χαρακτηρίζεται ως χώρα όπου κυριαρχούν τόσο η ανεξέλεγκτη διαφθορά όσο και η φορολογική και δημοσιονομική ασυνέπεια. Η έλλειψη συντονισμού από τη μια και οι σπατάλες από την άλλη στραγγάλισαν αργά την ελληνική οικονομία. Το 2010 η αποπληρωμή του χρέους έμοιαζε επώδυνη, αλλά όχι αδύνατη. Όλο που είχε η Ελλάδα να κάνει ήταν να επαναφέρει το εθνικό της νόμισμα, να το υποτιμήσει, τυπώνοντας όλο και περισσότερο από το νόμισμά της, έτσι ώστε σταδιακά να χαλαρώσουν οι πιέσεις στο εσωτερικό της οικονομικής “φούσκας”.

    Η συμμετοχή στο κοινό ευρωπαϊκό νόμισμα το 2001 έμοιαζε αρκετά ελκυστική για την Ελλάδα και άλλες οικονομικά ασθενέστερες χώρες, διότι η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) διατηρούσε χαμηλά τα επιτόκια – εσκεμμένα. Η Ελλάδα έδειξε προθυμία να εκμεταλλευθεί τα φθηνά δάνεια και μέσα στα τελευταία 9 χρόνια δημιούργησε ένα απίστευτο χρέος. Στην πραγματικότητα, όπως όλοι έχουμε πληροφορηθεί, κάποιοι διαστρέβλωσαν τα οικονομικά στοιχεία της χώρας για να παρουσιάσει μια τέτοια εικόνα ώστε να καταστεί δυνατή η έγκριση ένταξής της στην ευρωζώνη. Αυτό σημαίνει ότι κάποιοι στην Ελλάδα και αλλού δεν είναι αθώοι παρατηρητές αυτής της ευρωπαϊκής οικονομικής καταστροφής που βιώνουμε. Την ημέρα της Πρωτοχρονιάς του 2001, ο πρωθυπουργός της Ελλάδας, Κώστας Σημίτης, σε διάγγελμά του δήλωσε:

    “Όλοι γνωρίζουμε ότι η ένταξη μας στην ΟΝΕ (Οικονομική και Νομισματική Ένωση) μας εξασφαλίζει μεγαλύτερη σταθερότητα και ανοίγει νέους ορίζοντες”.

    Με αυτά τα λόγια, ή παραπλανούσε εσκεμμένα τον ελληνικό λαό, ή ο ίδιος εξαπατήθηκε. Και αυτό διότι τα γεγονότα δεν επιβεβαιώνουν την αλήθεια της δήλωσής του. Υποψιάζομαι ότι κανείς τότε, εκτός από έναν κλειστό πυρήνα εχέμυθων συνομωτών που είχαν καταστρώσει εκείνο το σχέδιο, δεν ήταν σε θέση να γνωρίζει πόσο ασταθής θα γινόταν η κατάσταση στο μέλλον , και πώς οι “νέοι ορίζοντες” του πρωθυπουργού θα έσβηναν, αναγκάζοντας την Ελλάδα να γίνει ο παρίας της ευρωζώνης.

    Υπάρχει, επομένως, ένα εμφανές μειονέκτημα στην ένταξη μιας οποιαδήποτε χώρας στην ευρωζώνη. Με την ένταξη στη ζώνη του ευρώ, η κυβέρνηση της Ελλάδας έχασε τον έλεγχο της οικονομίας της χώρας. Οι οικονομολόγοι της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας είναι αυτοί που αποφασίζουν σήμερα ποιό θα είναι το διαθέσιμο ποσό που θα υπάρχει στην ευρωζώνη. Η Ελλάδα έχει στερηθεί του δικαιώματος να μπορεί να προσδιορίσει τα οικονομικά της. Η Ελλάδα έχει σήμερα πιαστεί σε μια παγίδα θανάτου. Είναι παγιδευμένη. Οι κεντρικοί τραπεζίτες θα μπορούσαν να είχαν περιορίσει την έκθεση της Ελλάδας στο χρέος, αλλά δεν το έκαναν, για έναν μεγάλης στρατηγικής σημασίας λόγο. Είχαν ανάγκη από μια “κρίση” και την άφησαν να ξεσπάσει.

    Οι πραγματικοί ένοχοι είναι οι Ευρωπαίοι κεντρικοί τραπεζίτες. Το 2007, ο Μπέρναρντ Κόνολι έγραψε σε άρθρο του:

    “Δεν έστησε ο Άλαν Γρίνσπαν την ελληνική αυτή τραγωδία που με αγωνία παρακολουθούμε όλοι. Αντίθετα, η ΕΕ σκόπιμα δημιούργησε την πιο επικίνδυνη φούσκα δανεισμού όλων των εποχών: την ΟΝΕ [Οικονομική Νομισματική Ένωση]”. Ο λόγος για την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το ευρώ.

    “Αλλά ενώ η αποστολή της Fed είναι να αποφεύγει οικονομικές κρίσεις,” τονίζει ο αναλυτής, “η αποστολή της ΕΚΤ είναι να τις προκαλεί”.

    Σκοπός της κρίσης θα είναι, όπως δήλωσε ήδη από το 2002 ο Ρομάνο Πρόντι, τότε πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, να επιτρέψει στην ΕΕ να αναλάβει περισσότερες αρμοδιότητες.Τα εξιλαστήρια θύματα θα είναι, σε πρώτη φάση, οι οικογένειες και οι επιχειρήσεις (και σε αυτές συμπεριλαμβάνονται οι μικρές και μεσαίες τράπεζες και οι επενδυτές) σε χώρες όπως η Ιρλανδία και οι μεσογειακές χώρες. “Στη συνέχεια”, συνέχισε ο Πρόντι, “οι Γερμανοί φορολογούμενοι αλλά και άλλοι Ευρωπαίοι πολίτες θα σηκώσουν το βάρος των δόσεων “διάσωσης”, τους όρους των οποίων θα καθορίσει η νέα αρχή ‘της οικονομικής κυβέρνησης της ΕΕ’ “.

    Προσέξτε τι είπε ο Κόνολι, ο οποίος εντόπισε τον σκοπό για τον οποίο σκηνοθετήθηκε η οικονομική κρίση στην Ελλάδα. Όλα σχεδιάστηκαν με τέτοιο τρόπο ώστε η ΕΕ να συγκεντρώσει στα χέρια της περισσότερη εξουσία. Ο τρόπος με τον οποίο το πετυχαίνει αυτό είναι με την δημιουργία μιας κρίσης, ώστε ο λαός της χώρας όπου ξέσπασε η κρίση να απαιτήσει να υπάρξει μια τέτοια εξουσία. Πρόκειται για κλασικό τέχνασμα! Οι κρίσεις γίνονται ευκαιρίες, άσχετα από εάν ή όχι έχουν σκηνοθετηθεί από ομάδες ανθρώπων, έτσι ώστε η κεντρική κυβέρνηση της ομόσπονδης αυτής ένωσης κρατών να κατορθώσει να υφαρπάξει και να έχει στα χέρια της περισσότερο έλεγχο, με τη συγκατάθεση ενός λαού, ή ακόμη και μετά από λαϊκή απαίτηση.

    Οι επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας γνώριζαν ότι μόλις αποκτήσει πρόσβαση σε φθηνά δάνεια, η Ελλάδα σύντομα θα εθιστεί σε τέτοιο βαθμό που δεν θα μπορέσει να επιβιώσει χωρίς αυτά. Το ίδιο και άλλες χώρες που βρίσκονται σε παρόμοια κατάσταση.

    Ήξεραν επίσης ότι από τη στιγμή που η Ελλάδα και άλλες χώρες θα έμπαιναν στην Ευρωζώνη, δεν θα μπορούσαν να ξεφύγουν, για έναν απλό λόγο. Φανταστείτε την Ελλάδα να προσπαθεί να αποκαταστήσει την οικονομική αξιοπιστία της στις ανοικτές αγορές ομολόγων, προκειμένου να είναι σε θέση να δανειστεί για να επιβιώσει από μόνη της. Η Ελλάδα γνωρίζει ότι κάτι τέτοιο θα είναι σχεδόν αδύνατο, αφού η εμπιστοσύνη των επενδυτών στην Ελλάδα θα έχει ήδη κλονιστεί σοβαρά. Μια δήλωση, ένα σχόλιο από έναν έγκριτο οικονομολόγο θα μπορούσε εύκολα να στρέψει τις αγορές ομολόγων εναντίον της Ελλάδας. Η έξοδος από την Ευρωζώνη θα ήταν εντελώς αδύνατη. Οι Ευρωπαίοι μεσίτες της εξουσίας και οι τραπεζίτες γνώριζαν, ότι κάποια στιγμή, η Ελλάδα και ορισμένες άλλες χώρες, θα βυθίζονταν τόσο βαθιά στο χρέος της ευρωζώνης, που ποτέ δεν θα ήταν σε θέση να αποδείξουν την αξιοπιστία των ομολόγων τους από μόνες τους. Αλλά και μια εκ των υστέρων επιστροφή στο εθνικό τους νόμισμα είναι βέβαιο ότι θα δημιουργούσε χαλάρωση στην οικονομία τους και θα τους κατέστρεφε. Η Ελλάδα είναι εγκλωβισμένη στην γνωστή σκακιστική κίνηση ματ, μια χώρα στο έλεος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και των πιο ισχυρών πολιτικών παραγόντων στην Ευρώπη.

    Οι Ευρωπαίοι ηγέτες τα γνώριζαν όλα αυτά από καιρό. Η κρίση θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί εδώ και χρόνια εάν οι ευρωπαϊκές τράπεζες είχαν την βούληση να την σταματήσουν. Η απερίσκεπτες δαπάνες χρησιμοποιήθηκαν εσκεμμένα προκειμένου να δημιουργηθεί η κρίση, έτσι ώστε οι ευρωφεντεραλιστές να είναι σε θέση να κατευθύνουν τον έλεγχο της Ευρώπης προς ένα νέο επίπεδο.

    Ενώ φαινομενικά η κρίση του ελληνικού χρέους μοιάζει να απειλεί την ίδια τη βιωσιμότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, πρέπει να γίνει κατανοητό ότι η διάλυση της ευρωζώνης μάλλον δεν βρίσκεται ανάμεσα στα σχέδια της ευρωπαϊκής ελίτ.

    Η Ελλάδα σε αυτή τη φάση είναι σε εξαιρετικά δεινή θέση. Η οικονομία της βρίσκεται σε χάος. Ο ελληνικός λαός έχει αναστατωθεί και η κυβέρνηση παραπαίει. Αλλά δεν έχει πουθενά να στραφεί παρά μόνο προς τους ίδιους τους τραπεζίτες που προκάλεσαν αυτή την κρίση, και οι προτεραιότητες των οποίων δεν είναι προς το συμφέρον της Ελλάδας.

    Όταν αποφασίζεται ότι μια χώρα θα μπει σε μηχανισμό στήριξης της ΕΕ, κάθε χώρα καταβάλλει το μερίδιο που της αναλογεί. Αυτό σημαίνει ότι η Γερμανία, η οποία είναι η μεγαλύτερη οικονομία στην Ευρώπη, συνεισφέρει το μεγαλύτερο μερίδιο σε κάθε σχέδιο “διάσωσης”. Αλλά οι Γερμανοί πολίτες δεν θέλουν να πληρώσουν για τις αλόγιστες σπατάλες της Ελλάδας μέσω αυξήσεων στη φορολογία, του αποπληθωρισμού, ή οποιασδήποτε άλλης μεθόδου. Ωστόσο, δεν έχουν άλλη επιλογή. Και είναι αυτό άλλο ένα μέρος του σχεδίου που με προσοχή εκπόνησαν οι κρυφοί “χειριστές” της τύχης των Ευρωπαίων. Η δε Γερμανία κατανοεί πλήρως ποιό είναι το συμφέρον της σε αυτή την υπόθεση.

    Το γαλλικό πρακτορείο Agence France-Presse (AFP) δημοσίευσε ένα άρθρο το Νοέμβριο του 2009 το οποίο έλεγε, μεταξύ άλλων: “Οι παρατηρητές πιστεύουν ότι η Γερμανία είναι πιθανό να εποφθαλμιά για τον εαυτό της σε βάθος χρόνου την κορυφαία θέση της ΕΚΤ (Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας), η οποία είναι αναμφισβήτητα η πιο ισχυρή θέση στην ΕΕ, αφού ο πρόεδρος καθορίζει τη νομισματική πολιτική για όλες τις χώρες της ευρωζώνης”.

    Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ, Τζέιμς Α. Γκάρφιλντ, είπε κάποτε: “Όποιος ελέγχει την ροή των κεφαλαίων μιας χώρας έχει και την απόλυτη κυριαρχία του συνόλου της βιομηχανίας και του εμπορίου αυτής της χώρας”.

    Η Γερμανία γνωρίζει ότι όποιος ελέγχει το κεφάλαιο ελέγχει και την εξουσία. Ο οικονομολόγος Μάρκο Ανουντσιάτα, διοικητικό στέλεχος της ιταλικής τράπεζας UniCredit δήλωσε κάποτε: “Ο πρόεδρος της ΕΚΤ είναι και θα παραμείνει μία από τις πιο ισχυρές ευρωπαϊκές φωνές στην παγκόσμια πολιτική”.

    Πιο συγκεκριμένα, όποιος ελέγχει το ευρώ ελέγχει την Ευρώπη. Αυτός είναι ο νόμος που χαρακτηρίζει την ευρωπαϊκή πολιτική. Και είναι ο ίδιος αυτός νόμος με τον οποίο η Γερμανία σκοπεύει να κυριαρχήσει στην Ευρώπη. Η δικαιοδοσία της Γερμανίας είναι απαραίτητη για κάθε μνημόνιο με χώρες εντός της Ευρώπης. Εάν η Γερμανία δεν δώσει την έγκρισή της, τότε αποκλείεται να συμβάλουν και οι υπόλοιπες χώρες της ευρωζώνης. Αυτό σημαίνει ότι η Γερμανία ήδη ελέγχει τους όρους του κάθε μηχανισμού στήριξης της Ελλάδας, και ως εκ τούτου, και κατ’ επέκταση, η Γερμανία ελέγχει το ίδιο το ευρώ.

    Η Γερμανία είναι σήμερα ο αδιαμφισβήτητος οικονομικός και πολιτικός ηγεμόνας της Ευρώπης. Το γεγονός αυτό είναι πολύ σημαντικό για όσους μελετούν τις προφητείες, όπως θα δούμε στη συνέχεια. Η Γερμανία έχει το δικαίωμα να επιβάλει την θέλησή της στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα , η οποία βρίσκεται στη Φρανκφούρτη, και να κάνει ό,τι εκείνη θέλει. Αφού η Γερμανία βρίσκεται ουσιαστικά στο “τιμόνι” της ΕΚΤ, είναι σε θέση να ελέγχει την όλη διαδικασία επίλυσης της κρίσης χρέους της Ελλάδας.

    Πράγματι, όντας στο έλεος της Γερμανίας, η Ελλάδα πρόκειται να βιώσει εξαιρετικά οδυνηρές δοκιμασίες. Προκειμένου να λάβει τα δάνεια που προβλέπει ο μηχανισμός στήριξης της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, η Ελλάδα έχει υπογράψει ένα μνημόνιο με όρους ανήκουστους στα ιστορικά χρονικά, και καλείται τώρα να εφαρμόσει κάποια πολύ σκληρά μέτρα λιτότητας κατά παραγγελία της Γερμανίας, μέτρα που έχει ήδη αποδειχθεί ότι δεν είναι καθόλου δημοφιλή σε άλλες χώρες που έχουν εφαρμοστεί στο παρελθόν. Αυτός είναι και ο λόγος για τις ταραχές που έχουν ξεσπάσει στη χώρα.

    Η Γερμανία θα χρησιμοποιήσει την παρούσα κρίση σαν μάθημα για όλες τις άλλες αδύναμες οικονομίες της Ευρωζώνης. Σε αντάλλαγμα για μια τεράστια ενισχυτική δόση ευρώ γερμανικής προέλευσης, η Γερμανία θα απαιτήσει την άσκηση μεγαλύτερου ελέγχου πάνω στα οικονομικά αυτών των χωρών.

    Και μια και αναφέραμε τον μηχανισμό στήριξης και το μνημόνιο που υπέγραψε η Ελλάδα, η εφημερίδα Washington Post ανέφερε σε δημοσίευμά της:

    “Στην περίπτωση αυτή [ενν. της Ελλάδας] δεν μιλάμε για ένα συνηθισμένο δείγμα ευρωπαϊκής γραφειοκρατίας. Εδώ μιλάμε για ένα έγγραφο παράδοσης της χώρας του που υπογράφει ένας στρατάρχης μέσα σε σιδηροδρομικό βαγόνι σε ένα δάσος, στο τέλος ενός αιματηρού πολέμου”.

    Με άλλα λόγια, η Ελλάδα έχει ουσιαστικά γίνει κράτος υποτελές. Και το ίδιο θα ισχύει και για τα άλλα ασθενέστερα μέλη της Ευρώπης.

    Τα σκληρά και πρωτόγνωρα μέτρα λιτότητας περιλαμβάνουν αύξηση της φορολογίας, αλλαγές στα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης, απάνθρωπες περικοπές στους τομείς της υγείας και της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης, ακόμη και νέες νομοθεσίες που θα διέπουν την λειτουργία των μικρών επιχειρήσεων.

    Η Washington Post αναφέρει χαρακτηριστικά ότι “η “απόφαση” του Συμβουλίου της Ευρώπης αποτελεί κάτι πρωτόγνωρο στα χρονικά”… Και όντως, δεν έχουν προηγούμενο αυτά τα μέτρα. Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (και όταν λέμε ΕΚΤ, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι εννούμε την Γερμανία κατά κύριο λόγο) υπαγορεύει πλέον τους όρους επιβίωσης στην Ελλάδα. Αυτό δεν μένει, πιστεύω, απαρατήρητο και σε άλλες χώρες της Ευρώπης, ιδιαίτερα στην Πορτογαλία, την Ιταλία, την Ιρλανδία και την Ισπανία. Οι χώρες αυτές δεν να αργήσουν να βρεθούν στην ίδια δεινή θέση που βρίσκεται σήμερα η Ελλάδα. Όσο για την Βρετανία, αν και δεν την χωρίζει μεγάλη απόσταση από αυτές τις χώρες, το γεγονός ότι δεν ανήκει στην ευρωζώνη σημαίνει ότι είναι σε θέση να αποφασίζει για τη δική της οικονομική πολιτική, ασκώντας η ίδια έλεγχο στους πόρους της.

    Αλλά το βαθύτερο δίδαγμα είναι το γεγονός ότι η Ελλάδα έχει παραδώσει σχεδόν όλη την κυριαρχία της στις Βρυξέλλες, με το σκεπτικό ότι θα παραλάβει σε δόσεις κάποια δήθεν απαραίτητα ποσά για να “διασωθεί”. Η Washington Post δεν παρέλειψε να το αναφέρει αυτό στο δημοσίευμά της:

    “Αν και η Ευρωπαϊκή Ένωση, μέσω των συνθηκών Μάαστριχτ και Λισσαβώνας, έχει ήδη απαιτήσει την εν μέρει παράδοση της εθνικής κυριαρχίας των κρατών μελών της, στην περίπτωση της Ελλάδας μιλάμε για κάτι εντελώς διαφορετικό, αφού στην Ελλάδα δεν έχει απομείνει παρά ελάχιστη εθνική κυριαρχία”, αναφέρει ο αρθρογράφος. “Δεν νομίζω ότι κανείς (πόσο μάλλον οι Έλληνες) ήταν σε θέση να γνωρίζει ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση θα ασκούσε κάποτε τόση εξουσία πάνω στα κράτη μέλη της”.

    Η Ελλάδα δεν έχει πλέον άλλη επιλογή εκτός από το να εγκαταλείψει την ευρωζώνη. Φυσικά, αυτό δεν θα είναι μια ανώδυνη διαδικασία, αφού μια αποσύνδεση από το ευρώ θα σημάνει την ανάγκη να δημιουργήσει η Ελλάδα ένα δικό της πιστοληπτικό κύρος στις αγορές ομολόγων, κάτι που είναι σχεδόν αδύνατο. Είναι γεγονός, ωστόσο, ότι δεν υπάρχει άλλη επιλογή. Ούτε για την Ελλάδα, ούτε για οποιαδήποτε άλλη χώρα της ευρωζώνης, ή ακόμη και για ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση. Και είναι ήδη πολύ αργά.

    Τα ίδια αυτά κριτήρια και τεχνάσματα είναι πολύ πιθανόν να χρησιμοποιηθούν και σε άλλες χώρες με σοβαρό πρόβλημα χρέους. Οι χώρες αυτές ήδη το γνωρίζουν αυτό και, χωρίς αμφιβολία, τρέμουν στην σκέψη αυτή. Δεν θα πρέπει να εκπλαγούμε αν ξαφνικά ξεσπάσει μια κρίση διαχείρισης των δημοσιονομικών και σαρώσει όλη την Ευρώπη. Το σχέδιο είναι γνωστό. Τα νέα δημοσιονομικά μέτρα περιλαμβάνουν περικοπές και άλλα σκληρά μέτρα λιτότητας που απαιτούν μεγάλη δημοσιονομική πειθαρχία. Ίσως να έχουν και άλλοι λαοί αρχίσει να συνειδητοποιούν ότι έχουν ήδη μπει στην ίδια διαδικασία απώλειας σχεδόν όλης της εθνικής κυριαρχίας τους και της ένταξής τους σε μια διαρκώς διευρυνόμενη περιφερειακή δύναμη που από εδώ και πέρα θα υπαγορεύει ό,τι κάνουν. Είναι σαν το ψάρι που πιάστηκε στα πλοκάμια ενός χταποδιού. Όσο περισσότερο παλεύει να ελευθερωθεί και να γλυτώσει, τόσο περισσότερο νιώθει τα πλοκάμια να το σφίγγουν.

    Το σχέδιο των ευρωφεντεραλιστών εφαρμόζεται με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που το συνέλαβαν οι εγκέφαλοι της δημιουργίας του υπερκράτους της ΕΕ. Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, ως επί το πλείστον, δεν μοιάζουν να το έχουν αντιληφθεί αυτό. Εστιάζουν στις καθημερινές δηλώσεις, τις λεπτομέρειες των προβλημάτων και τις συγκρούσεις που προκύπτουν, αλλά δεν είναι σε θέση να δουν ούτε την ευρύτερη εικόνα και το πώς αυτή χρησιμοποιείται για να αυξήσει όλο και περισσότερο την εξουσία των γραφειοκρατών των Βρυξελλών, ούτε το κρυφό χέρι που βρίσκεται πίσω από όλες αυτές τις κινήσεις.

    • “Some thoughts obviously can only be expressed in Greek!”

      Ofcourse. It is afterall the only perfect language.

  • Hey Zorbas, stop dancing and run instead! Run to your banks and take what you can get! Soon it is too late!

    • Hey Krauts, stop farting about and run instead! Run to your banks and take what you can get! Our new government will just have one purpose to make sure that if we sink Germany will sink with us 🙂

    • Klaus

      Since you mention Aristoteles ,know that he was against usury and a neoliberal system as it functions today.

      You are a hypocrite.

  • Are there ways Greece, Italy, Spain, and Ireland could work together to help each other? Together they probably have more bargaining leverage.

    • No.
      This is an ideological war as much as an financial crisis. Italy, Spain and Ireland have neoliberal ideologues at the helm. Portugal is even worse.

    • I guess in the long run one could try to form an international movement with like-minded people in those countries, which is happening to some extent with the “Occupy” movement. It probably won’t help much in the short run though. The banks are international in scope.

    • Actually, South America has been successfully freeing itself from U.S. domination and neoliberalism. Those countries elected left-wing governments which supported each other.

    • “Those countries elected left-wing governments which supported each other”

      Good point. I propose spinning off the ClubMed coutnries from the EU.

  • Η ΗΜΕΡΑ ΔΕΛΤΑ: Tα μεσάνυχτα της Κυριακής, μετά την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων των εκλογών, με βάση τα οποία υποθετικά κερδίζουν οι αντίθετες του μνημονίου δυνάμεις, οι υπουργοί οικονομικών της Ευρωζώνης αποφασίζουν να θέσουν σε λειτουργία το σχέδιο που έχουν προετοιμάσει

    “Στην Ευρώπη φαίνεται να προετοιμάζεται μία επανάσταση εκ των άνω, με τη βοήθεια της κρίσης χρέους και του παραδειγματικού βιασμού της Ελλάδας – ο οποίος προκαλεί τρόμο και πανικό στους Ευρωπαίους Πολίτες, οι οποίοι θέλουν φυσικά να αποφύγουν τα δεινά των Ελλήνων. Εξυφαίνεται λοιπόν ένα πραξικόπημα – όπως αποκαλούνται πολύ σωστά οι «επαναστάσεις» της μειοψηφίας και οι δικτατορίες που συνήθως εγκαθιστούν.

    Ειδικότερα, δεν φαίνεται να ευρίσκεται «προ των πυλών» η δημιουργία των Ηνωμένων Πολιτειών της Ευρώπης, όπως θα μπορούσε καλοπροαίρετα να υποθέσει κανείς – ακούγοντας τα περί δημοσιονομικής και πολιτικής ένωσης που συζητούνται στο Ευρωκοινοβούλιο.

    Αντίθετα, φαίνεται να προωθείται η εκ των άνω πραξικοπηματική κατασκευή μίας ιδιόμορφης «Ευρωσοβιετικής Ένωσης», υπό την απολυταρχική επίβλεψη της πρωσικής Γερμανίας και την σκιώδη επικυριαρχία των Η.Π.Α. – μία πιθανότητα, η οποία επεξηγεί κάπως καλύτερα την ανεμπόδιστη εισβολή του ΔΝΤ στις χώρες της Ευρωζώνης, μετά το γκρέμισμα του προστατευτικού τείχους, την είσοδο του Ελληνικού Δούρειου Ίππου και την, δυστυχώς σχεδιαζόμενη, θυσία της Ιφιγένειας.

    Οφείλουμε λοιπόν να είμαστε πολύ προσεκτικοί, εάν θέλουμε να αποφύγουμε το ρόλο της Ιφιγένειας – για τον οποίο μας προορίζουν οι μελλοντικοί δυνάστες της Ευρώπης. Κυρίως βέβαια επειδή, όπως φαίνεται, η «νέα τάξη πραγμάτων» έχει αποφασίσει είτε την πλήρη υποδούλωση της Ελλάδας, εάν εκλεγεί το λόμπυ του μνημονίου, είτε την εκδίωξη της από την Ευρωζώνη, εάν εκλεγούν οι αντίθετες δυνάμεις – με απώτερο στόχο την πλήρη υποταγή των υπολοίπων κρατών, λαμβάνοντας ταυτόχρονα όλα τα απαιτούμενα μέτρα προστασίας.

    Ολοκληρώνοντας, οφείλουμε να σημειώσουμε ότι, ο φόβος ενός σεισμού με απρόβλεπτα αποτελέσματα, σε μια περιοχή που δεν έχει συμβεί ποτέ (όπως η έξοδος μίας χώρας από το ευρώ), προκαλεί μεγαλύτερο πανικό, από το ίδιο το γεγονός – ενώ μετά το σεισμό, αφενός μεν γίνονται γνωστές οι συνέπειες του, αφετέρου συνηθίζεται. Στα πλαίσια αυτά η Ευρωζώνη, με στόχο την εκτόνωση της κρίσης (το άνοιγμα του καπακιού της κατσαρόλας με το νερό που βράζει, προτού εκραγεί), φαίνεται να σχεδιάζει την έξοδο μίας οποιασδήποτε χώρας από το κοινό νόμισμα – με την Ελλάδα να αποτελεί την πρώτη υποψήφια”.


    Ή Ισλανδία, λόγω μεγέθους, υψηλού πολιτιστικού επιπέδου και αδιάφορης γεωπολιτικής θέσης, δεν διαθέτει στρατό, ναυτικό ή πολεμική αεροπορία – μόνο μία μικρή αστυνομική δύναμη για ώρα ανάγκης, την οποία η κυβέρνηση της ήθελε να καταργήσει στις αρχές του 2009. Εκείνη ακριβώς την εποχή όμως το μικρό νησιωτικό κράτος πλήγηκε από τη χρηματοπιστωτική κρίση, η οποία ξέσπασε με όλη την καταστροφική της δύναμη.

    Η περιορισμένη αστυνομική δύναμη της Ισλανδίας ήταν λοιπόν η μοναδική ομάδα, η οποία θα μπορούσε να προστατέψει την κυβέρνηση της χώρας από το λαό της, εάν αυτός απειλούσε να την λυντσάρει – γεγονός που σημαίνει ότι η κυβέρνηση, από τη μία ημέρα στην άλλη, αντιμετώπιζε ως εχθρούς τους ίδιους τους Πολίτες της.

    Αφού τώρα η αστυνομία κατάφερε να διασώσει τον τότε πρωθυπουργό από το αυτοκίνητο του, τον οποίο απειλούσε ένα συγκεντρωμένο πλήθος με λυντσάρισμα, ο πολιτικός συνειδητοποίησε για πρώτη φορά πόσο μισητός ήταν στον ίδιο του το λαό – κάτι που είναι πολύ πιθανόν να συμβεί σύντομα σε αρκετούς άλλους Ευρωπαίους ηγέτες, όταν ξεσπάσει ο προβλεπόμενος Αρμαγεδδώνας: μαζικές χρεοκοπίες τραπεζών, κραχ χρηματιστηρίων, ύφεση, κρατικοποίηση πολλών χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων και υπερπληθωρισμός – με το οριστικό τέλος του κοινωνικού κράτους.

    Ελάχιστοι ίσως μπορούν να φανταστούν τι ακριβώς θα προκαλέσει η ριζική μείωση των συντάξεων, της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης, των δαπανών για την παιδεία, για την υγεία και για την ασφάλεια. Εν τούτοις, η εικόνα σε ολόκληρη την Ευρώπη είναι παρόμοια και σχεδόν ολοκάθαρη: στην Ελλάδα οι Πολίτες εξοπλίζονται, στην Αυστρία οι αστυνομικοί πηγαίνουν με τη συγκοινωνία στους τόπους εγκλήματος, το Βέλγιο είναι ακυβέρνητο, στην Ολλανδία δεν υπάρχουν αρκετά νοσοκομειακά αυτοκίνητα, λόγω έλλειψης χρημάτων, ενώ ακόμη και το Βερολίνο περιόρισε τις θέσεις εργασίας στο δημόσιο, απολύοντας 2.629 άτομα.

    Είναι προφανές λοιπόν ότι, ολόκληρη σχεδόν η Ευρώπη έχει προσβληθεί από μία εξαιρετικά επικίνδυνη «γάγγραινα» – ενώ η μοναδική υγιής χώρα, η Γερμανία, δεν φαίνεται να θέλει να υποβληθεί σε μία εγχείρηση, η οποία θα θεραπεύσει μεν όλες τις άλλες χώρες, αλλά θα αφήσει και την ίδια μη αρτιμελή.

    Είναι όμως η Γερμανία πράγματι αρτιμελής και, το σημαντικότερο, θα μπορούσε να εγκαταλείψει μόνη της την Ευρωζώνη, χωρίς να καταστραφεί, εάν βέβαια υποθέσουμε ότι θα το ήθελε; Είναι μία κρίσιμη ερώτηση την οποία θα προσπαθήσουμε να απαντήσουμε επιγραμματικά στη συνέχεια – διευρύνοντας την ανάλυση μας στα υπόλοιπα μέτωπα της μάχης της Ευρώπης και ολοκληρώνοντας με την περιγραφή της Ημέρας Δέλτα: της ελεγχόμενης πυρηνικής έκρηξης δηλαδή, με «σημείο τήξης» την Ελλάδα.


    Ο μεγαλύτερος επενδυτής στην παγκόσμια αγορά ομολόγων, η Pimco, έχει πουλήσει σχεδόν το σύνολο των γερμανικών ομολόγων δημοσίου, τα οποία είχε στην ιδιοκτησία της – προφανώς δε όλα τα υπόλοιπα, τα οποία είχε αγοράσει από άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Κατά την άποψη της Pimco, η Γερμανία απειλείται από τα πακέτα σωτηρίας εκατοντάδων δις €, καθώς επίσης από άλλα ρίσκα – γεγονός που δεν συμβαδίζει με τα κριτήρια ποιότητας και ασφάλειας των τοποθετήσεων της επενδυτικής εταιρείας (θυγατρικής της γερμανικής Allianz – κάτι από το οποίο συμπεραίνεται ότι, πράγματι τα χρήματα δεν έχουν πατρίδα).

    Περαιτέρω, ακόμη και στην περίπτωση που η Γερμανία θα εγκατέλειπε την Ευρωζώνη, ένα «θεμιτό σενάριο» για όλα τα κράτη-μέλη σήμερα, η κατάσταση της δεν θα μπορούσε να διορθωθεί – ενώ κατά πολλούς θα ήταν πολύ πιο επικίνδυνη από τη σημερινή.

    Ειδικότερα, σύμφωνα με τις πρόσφατες εκτιμήσεις του κέντρου μελετών ευρωπαϊκών πολιτικών (CEPS), το γερμανικό κράτος, οι τράπεζες και οι επιχειρήσεις του έχουν απαιτήσεις απέναντι στις υπόλοιπες χώρες της Ευρωζώνης ύψους 2 τρις € – ίσες δηλαδή με το 80% του ΑΕΠ της Γερμανίας. Επί πλέον αυτών, οι απαιτήσεις της κεντρικής τράπεζας της Γερμανίας απέναντι στην ΕΚΤ (Target II) ήταν 699 δις €, με ημερομηνία καταγραφής τα τέλη Μαΐου – ενώ προστίθενται μηνιαία 50 έως 100 δις €. Τέλος, η συμμετοχή της Γερμανίας στα πακέτα στήριξης (28%) είναι ήδη αρκετά μεγάλη.

    Ουσιαστικά λοιπόν, οι γερμανικές εξαγωγές εξοφλούνται με γερμανικά δάνεια – γεγονός που σημαίνει ότι, η χώρα είναι εγκλωβισμένη σε μία θανατηφόρα παγίδα, αφού απειλείται ταυτόχρονα από δύο μεγάλους κινδύνους: από την απώλεια των πάσης φύσεως δανείων της και από την κατάρρευση των εξαγωγών της (το 75% κατευθύνεται εντός της Ευρώπης).

    Εάν τώρα η Γερμανία εγκατέλειπε την Ευρωζώνη, θα έχανε τουλάχιστον ένα μέρος των δανείων της – ενδεχομένως δε το σύνολο αφού, σύμφωνα με το Ινστιτούτο Οικονομικών Ερευνών του Μονάχου, “Εάν η Γερμανία εξέλθει, τότε παρανομεί απέναντι στη σύμβαση της Ευρωζώνης, οπότε δεν μπορεί να εγείρει κανενός είδους απαιτήσεις”.

    Εν τούτοις, όλα τα παραπάνω θεωρούνται από πολλούς αμελητέα, συγκρινόμενα με το πρόβλημα των τραπεζών, με το οποίο η Γερμανία θα ερχόταν αντιμέτωπη. Η απώλεια των χορηγήσεων τους θα απαιτούσε εκατοντάδες δις € για αποσβέσεις και για διορθώσεις της αξίας των περιουσιακών τους στοιχείων (ομόλογα κλπ.), τα οποία θα ήταν αδύνατον να διαθέσουν οι τράπεζες – οπότε θα έπρεπε να επέμβει το δημόσιο, κρατικοποιώντας τες.

    Τα ποσά αυτά θα επιβάρυναν προφανώς τον προϋπολογισμό της Γερμανίας (όπως συμβαίνει σήμερα στην Ισπανία, στην Ιρλανδία κλπ.), με αποτέλεσμα τη ραγδαία αύξηση του δημοσίου χρέους της, σε επίπεδα που θα ξεπερνούσαν ίσως το 120% του ΑΕΠ της – γεγονός που, σε συνδυασμό με άλλους παράγοντες (ανατίμηση του νομίσματος, ραγδαία πτώση των εξαγωγών κλπ.) θα την οδηγούσε αναμφίβολα στη χρεοκοπία.


    Μετά από μία βραχυπρόθεσμη φάση ευφορίας, οι αγορές κατανόησαν γρήγορα την απύθμενη ανοησία των πακέτων διάσωσης της Ισπανίας. Ειδικότερα η ΕΚΤ, με τον τριετή δανεισμό των εμπορικών τραπεζών, τον οποίο αποφάσισε το Δεκέμβριο και το Φεβρουάριο, βοήθησε τις τράπεζες της Ισπανίας (της Ιταλίας κλπ.) να αγοράσουν ομόλογα του δημοσίου της χώρας τους – έτσι ώστε να μπορέσει να διευκολυνθεί το κράτος.

    Πρόσφατα τώρα, η Ευρωζώνη ενέκρινε τη δανειοδότηση της Ισπανίας με 100 δις €, για να μπορέσει η χώρα να διασώσει τις τράπεζες της – οι οποίες προηγουμένως διέσωσαν το ισπανικό δημόσιο. Στις χρηματαγορές, οι δύο αυτές ενέργειες παρομοιάζονται με δύο μεθυσμένους σε μία ταβέρνα, οι οποίοι στηρίζουν ο ένας τον άλλο για να μην πέσουν και οι δύο μαζί.

    Αμέσως μετά οι αγορές, οι οποίες διαπίστωσαν ότι, η προθυμία της Γερμανίας να εγκρίνει τα 100 δις € οφείλετο στα δάνεια των τραπεζών της στις ισπανικές τράπεζες (περί τα 145 δις €), αύξησαν τα επιτόκια δανεισμού της Ισπανίας στο 7% – εν μέσω ύφεσης και ανεργίας, η οποία πλησιάζει το 30%.

    Είναι λοιπόν θέμα χρόνου να οδηγηθεί τελικά η Ισπανία στο «μηχανισμό διάσωσης» (Τρόικα) – πόσο μάλλον αφού, σύμφωνα με την JP Morgan, οι ανάγκες δανεισμού της είναι της τάξης των 350 δις € έως και το 2014. Εάν δε προσθέσει κανείς τα 100 δις €, τα οποία της έχουν ήδη δοθεί, τότε τα κεφάλαια του μηχανισμού (ESM) έχουν ήδη εξαντληθεί – ενώ ενδεχομένως υπάρχει μία ακόμη μικρή θέση κάτω από την «ομπρέλα προστασίας», η οποία χωράει μόνο την Κύπρο.

    Το πρόβλημα βέβαια δεν είναι μόνο το μέγεθος του νέου μηχανισμού (ESM), αλλά και η δομή του – επειδή για όλες τις χώρες που ευρίσκονται εντός του, εγγυώνται όλες όσες είναι εκτός. Όταν λοιπόν η Ισπανία μπαίνει κάτω από την «ομπρέλα», συμβαίνουν ταυτόχρονα δύο πράγματα:

    Οι συνολικές εγγυήσεις εκτοξεύονται στα ύψη, ενώ παράλληλα μειώνονται οι χώρες, οι οποίες τις παρέχουν. Επομένως, δεν μπορεί να επιλύσει κανείς το πρόβλημα αυξάνοντας ανάλογα με τις απαιτήσεις κάθε νεοεισερχόμενης χώρας τα διαθέσιμα ποσά, αφού ταυτόχρονα μειώνονται οι εγγυητές – οι οποίοι εγγυητές, αργά ή γρήγορα, λόγω ακριβώς των αυξημένων εγγυήσεων που αναλαμβάνουν για τις άλλες χώρες, υποτιμούνται από τις εταιρείες αξιολόγησης και γίνονται οι ίδιοι υποψήφιοι για το μηχανισμό: ένας φαύλος κύκλος και μία παγίδα, η οποία μοιάζει με το χορό του Ζαλόγγου.


    Όπως αναφέραμε προηγουμένως, η Ισπανία χωράει κάτω από την ομπρέλα προστασίας – ενώ μένει μία ακόμη θέση για την Κύπρο. Η Ιταλία όμως δεν χωράει σε καμία περίπτωση, οπότε δεν μπορεί να περιμένει ευρωπαϊκή λύση στα προβλήματα της. Με τα επιτόκια των δεκαετών ομολόγων της να πλησιάζουν το 7%, με δημόσιο χρέος που ξεπερνάει το 120% του ΑΕΠ της και με μία διαρθρωτική ύφεση, η οποία είναι εξαιρετικά δύσκολο να αντιμετωπισθεί, η Ιταλία είναι μάλλον αδύνατον να διατηρήσει τη συμμετοχή της στην Ευρωζώνη.

    Αυτό που χρειάζεται απαραίτητα η Ιταλία είναι τα Ευρωομόλογα – δηλαδή, τη μείωση του κόστους χρηματοδότησης της, με τη βοήθεια της έκδοσης κοινών ομολόγων, για τα οποία θα εγγυόταν όλες οι χώρες της Ευρωζώνης, με αποτέλεσμα να επιβαρύνονται με χαμηλότερα επιτόκια. Ενδεχομένως δε μία μικρή διαγραφή του δημοσίου χρέους της (επί πλέον), καθώς επίσης μία στρατηγική για την καλυτέρευση της ανταγωνιστικότητας της.

    Δυστυχώς για την Ιταλία ο διορισμένος πρωθυπουργός της, παρά την αρχική ευφορία, δεν κατάφερε να εφαρμόσει αυτά που είχε ανακοινώσει, όπως για παράδειγμα τις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις – πιθανόν επειδή δεν είχε την απαιτούμενη πολιτική ισχύ. Εν τούτοις, το πρόβλημα της Ιταλίας δεν είναι ο πρωθυπουργός της, αλλά η ελλιπής προετοιμασία πριν από την είσοδο της στην Ευρωζώνη, εντός της οποίας δεν κατάφερε, όπως και η Ελλάδα, να διατηρήσει την ανταγωνιστικότητα της.

    Σύμφωνα τώρα με την JP Morgan, η Ιταλία θα χρειαστεί έως και το 2014 το ποσόν των 670 δις €, το οποίο θα πρέπει να δανεισθεί από τις αγορές. Επομένως, η Ιταλία και η Ισπανία θα χρειαστούν μαζί περί το 1 τρις € από τον ευρωπαϊκό μηχανισμό διάσωσης, αφού δεν θα είναι δυνατόν να απευθυνθούν στις αγορές – πόσο μάλλον όταν τα επιτόκια δανεισμού θα ξεπεράσουν σύντομα το 7% και για τις δύο χώρες.

    Για να γίνει εφικτό όμως κάτι τέτοιο, το ποσόν του μηχανισμού θα έπρεπε να διπλασιαστεί, με το μεγαλύτερο μέρος του να επιβαρύνει τη Γερμανία και τη Γαλλία – γεγονός που εύλογα θεωρείται ως αυτοκτονία για τις δύο αυτές χώρες και ιδιαίτερα για τη Γαλλία, η οικονομική κατάσταση της οποίας είναι πάρα πού προβληματική.

    Αυτό που απομένει λοιπόν στην Ιταλία η οποία, σε αντίθεση με την Ισπανία, παρά το ότι έχει υψηλό δημόσιο χρέος, δεν έχει μεγάλα ελλείμματα στους προϋπολογισμούς της (οπότε δεν της είναι απαραίτητος ο νέος δανεισμός, γεγονός που την καθιστά σχετικά ανεξάρτητη από τις αγορές), δεν είναι άλλο από την έξοδο της από την Ευρωζώνη – κάτι που, σε συνδυασμό με ένα μικρό PSI, θα τη βοηθούσε να βγει πρώτη από την κρίση, πριν ακόμη η κατάσταση επιδεινωθεί από το Βέλγιο, την Ολλανδία, την Αυστρία κλπ.

    Μία τέτοια κίνηση όμως εκ μέρους της Ιταλίας θα ήταν καταστροφική για την υπόλοιπη Ευρωζώνη – αφού, αμέσως μετά, ένα μεγάλο μέρος του ευρωπαϊκού χρηματοπιστωτικού συστήματος (31,3 τρις €) θα ήταν αντιμέτωπο με το χάος. Μεταξύ άλλων, το δημόσιο χρέος της Γερμανίας και της Γαλλίας θα εκτοξευόταν στα ύψη, επειδή θα έπρεπε να ανακεφαλαιοποιηθεί μία σειρά τραπεζών, οι οποίες θα απειλούταν με χρεοκοπία – ενώ θα υπήρχαν επί πλέον ζημίες, προερχόμενες από το ευρωπαϊκό σύστημα διακανονισμού πληρωμών (Target II).

    Συμπερασματικά λοιπόν, η έξοδος της Ιταλίας από την Ευρωζώνη θα ήταν εξαιρετικά ωφέλιμη για την ίδια, αλλά απολύτως καταστροφική για όλες τις υπόλοιπες χώρες – ειδικά για τις μεγαλύτερες, όπως η Γερμανία και η Γαλλία. Το γεγονός αυτό είναι προφανώς γνωστό στο γαλλογερμανικό άξονα, ο οποίος κατανοεί ότι, είναι απόλυτα εκβιάσιμος από την Ιταλία – οπότε υποχρεωμένος να συμβιβαστεί με όλες τις απαιτήσεις της.


    Σύμφωνα με πολλούς η κρίση χρέους της Ευρωζώνης θα φτάσει στο ανώτατο σημείο της, υποχωρώντας μετά, όταν κάποια χώρα αποφασίσει να εγκαταλείψει το κοινό νόμισμα – γεγονός στο οποίο ίσως να οφείλονται οι συνεχείς πιέσεις εναντίον της χώρας μας, καθώς επίσης τα διάφορα μνημόνια που της επιβάλλονται από τη Γερμανία, παρά το ότι είναι εμφανές πως την οδηγούν στην καταστροφή.

    Κάτι τέτοιο όμως οφείλει να συμβεί πριν είναι ακόμη πολύ αργά – αφού είναι προφανές ότι, η Ιταλία δεν θα συνεχίσει να δανείζει την Ισπανία με 3% επιτόκιο, όταν η ίδια δανείζεται με 6,5%, ενώ εγγυάται επί πλέον για το 22% του πακέτου στήριξης. Με δεδομένο δε το ότι, η έξοδος της Ιταλίας θα προκαλούσε ένα τεράστιο χάος σε όλο τον πλανήτη, θεωρείται προτιμότερη η έξοδος οποιασδήποτε άλλης μικρότερης χώρας, αφού πιστεύεται πως κάτι τέτοιο θα συνέβαλλε στην εκτόνωση της κρίσης.

    Επειδή τώρα δεν είναι εύκολο να πειστεί η Ελλάδα να εγκαταλείψει την Ευρωζώνη, παρά τις συντονισμένες προσπάθειες της Γερμανίας, των οπαδών της κεντρικά κατευθυνόμενης οικονομίας και του αγγλοσαξονικού μετώπου (άρθρο μας), η Φιλανδία θεωρείται ως ο ιδανικότερος υποψήφιος – επειδή είναι μία μικρή χώρα με ισχυρή οικονομία, για την οποία η έξοδος θα ήταν μάλλον ωφέλιμη (κρίνοντας από το παράδειγμα της Εσθονίας, η οικονομία της οποίας αναπτύχθηκε μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης και την κατάργηση του ρουβλιού).

    Περαιτέρω, το εθνικιστικό κόμμα της Φιλανδίας απαιτεί ήδη την έξοδο από το ευρώ – ενώ η χώρα ζητάει εγγυήσεις από την Ισπανία, όπως ακριβώς και από την Ελλάδα προηγουμένως. Εάν λοιπόν η Ισπανία δεν δώσει εγγυήσεις, η Φιλανδία δεν θα συμφωνήσει και πιθανότατα θα προτιμήσει να εγκαταλείψει την Ευρωζώνη – πόσο μάλλον μετά την πρόσφατη υποτίμηση των Ολλανδικών τραπεζών, η οποία για τη Φιλανδία ήταν ένα καμπανάκι κινδύνου.

    Όταν όμως η πόρτα της εξόδου ανοίξει για πρώτη φορά, τότε θα είναι πιο εύκολο να ακολουθήσουν και άλλες χώρες – στην αρχή οι μικρότερες και μετά οι μεγαλύτερες αφού, με εξαίρεση τη Γερμανία, κανένας δεν φαίνεται να επιθυμεί τη δεύτερη λύση (πολιτική και δημοσιονομική ένωση, η οποία προϋποθέτει την απώλεια της εθνικής κυριαρχίας). Όπως έχουμε όμως τονίσει πολλές φορές, οι αγορές απαιτούν είτε τη διάλυση της Ευρωζώνης, είτε την πολιτική ένωση της – ενώ θα επιμένουν μέχρι τελικής πτώσης.


    Αν και δεν φαίνεται να δίνει κανένας την απαιτούμενη σημασία στις χώρες της Α. Ευρώπης, οι οποίες μαστίζονται από την κρίση σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό, εάν θα συνειδητοποιούσε ότι, πολλές τράπεζες της δυτικής Ευρώπης είναι σε μεγάλο βαθμό εκτεθειμένες εκεί (κυρίως οι Αυστριακές), θα καταλάβαινε ότι τα προβλήματα μπορούν να μεταφερθούν εύκολα.

    Ειδικά όσον αφορά την Ελλάδα και τις τράπεζες της, οι οποίες δραστηριοποιούνται στη Βουλγαρία, στη Ρουμανία, στην Τουρκία και αλλού, τυχόν ενδυνάμωση των προβλημάτων μας θα μπορούσε να προκαλέσει μία μεγάλη έκρηξη στην περιοχή, ανυπολόγιστων διαστάσεων – με πρώτο υποψήφιο θύμα την ίδια την Αυστρία, μέσα από τις τράπεζες της, οι οποίες διατηρούν αρκετά υποκαταστήματα στην περιοχή.


    Ως «Ημέρα Δέλτα», η οποία ορίζεται από την μία ελεγχόμενη πυρηνική έκρηξη, όπως φαίνεται να είναι η προσχεδιασμένη έξοδος της Ελλάδας από την Ευρωζώνη (η Φιλανδία ανήκει μάλλον στο σχέδιο Β), τοποθετείται η ημερομηνία των ελληνικών εκλογών – με το σενάριο να έχει ως εξής:

    Όπως έχουμε αναφέρει, το αμερικανικό χρηματιστήριο έστειλε στις εισηγμένες επιχειρήσεις του S&P500 ένα πληροφοριακό γράμμα (newsletter) με την ένδειξη «άκρως εμπιστευτικό» και με τον τίτλο «Η διάλυση της Ευρωζώνης».

    Στο γράμμα αυτό επισυνάπτεται ένα ερωτηματολόγιο, σχετικό με την προετοιμασία των επιχειρήσεων για μία τέτοια περίπτωση – για το ποια συμβόλαια υφίστανται με τους προμηθευτές τους και σε ποιο νόμισμα, για το ποιοι τραπεζικοί λογαριασμοί υπάρχουν, για το εάν οι τράπεζες αυτές κινδυνεύουν, σε περίπτωση διάλυσης της Ευρωζώνης κοκ. Η ενέργεια αυτή χαρακτηρίστηκε εντελώς ασυνήθιστη από τις διοικήσεις των μεγαλύτερων επιχειρήσεων του πλανήτη – οι οποίες όμως έχουν τεθεί σε κατάσταση συναγερμού, εν όψει των ελληνικών εκλογών!

    Παράλληλα, όλοι οι υπουργοί οικονομικών της Ευρωζώνης είναι αποφασισμένοι, όπως λέγεται, να μην ανεχθούν έναν ενδεχόμενο «εκβιασμό» εκ μέρους των αντιμνημονιακών κομμάτων της Ελλάδας – τα οποία πιθανόν να εκλεγούν την Κυριακή.

    Έχουν συμφωνήσει λοιπόν για τη διεξαγωγή μίας τηλεδιάσκεψης, η οποία θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή το βράδυ, μετά την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων των ελληνικών εκλογών – έτσι ώστε να λάβουν τις απαραίτητες αποφάσεις, πριν ακόμη ανοίξουν οι αγορές στο Τόκυο. Ανάλογες προετοιμασίες κάνουν και οι κεντρικές τράπεζες της Δύσης, οι οποίες προσπαθούν να προβλέψουν όλα όσα θα μπορούσαν να συμβούν – με πρώτη από όλες την ΕΚΤ.

    Ως υψηλότερο ρίσκο θεωρείται η εκροή μεγάλων ποσών κεφαλαίων από τις τράπεζες της Ελλάδας, των χωρών του Ευρωπαϊκού νότου ή όποιων άλλων χωρών της Ευρωζώνης – γεγονός που, σύμφωνα με τους ειδικούς, θα μπορούσε να συμβεί ακόμη και τη νύχτα προς τη Δευτέρα, με τη βοήθεια του internet banking. Η λύση είναι η επιβολή διασυνοριακών και λοιπών ελέγχων, όσον αφορά της διακίνηση των κεφαλαίων, έτσι ώστε να προστατευθεί το σύστημα από τυχόν επιπλοκές – επιθέσεις εναντίον των τραπεζών (bank run), κατάρρευση χρηματιστηρίων κλπ.

    Στο παραπάνω πλαίσιο λοιπόν, τα μεσάνυχτα της Κυριακής, μετά την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων των εκλογών, με βάση τα οποία υποθετικά κερδίζουν οι αντίθετες του μνημονίου πολιτικές δυνάμεις, οι υπουργοί οικονομικών της Ευρωζώνης αποφασίζουν να θέσουν σε λειτουργία το σχέδιο που έχουν προετοιμάσει – κυρίως όταν διαπιστώνουν τη ραγδαία πτώση του ευρώ στις αγορές της Αυστραλίας και της Νέας Ζηλανδίας, οι οποίες έχουν ήδη ανοίξει.

    Έτσι υπενθυμίζουν στο εξιλαστήριο θύμα ή/και πειραματόζωο, στην Ελλάδα δηλαδή, τις υποχρεώσεις της απέναντι στις συμβάσεις που έχουν υπογραφεί, ενώ παράλληλα διαβεβαιώνουν με όλα τα μέσα που διαθέτουν τις αγορές, οι οποίες έχουν ανοίξει με έντονα πτωτικές τάσεις ότι, θα κάνουν ότι μπορούν για να διατηρήσουν τη σταθερότητα της Ευρωζώνης.

    Εν τούτοις οι αγορές, οι οποίες έχουν χάσει προ πολλού την εμπιστοσύνη τους στον περιπλανώμενο Ευρωθίασο, καταρρέουν απότομα – με τα επιτόκια για τα ομόλογα της Ισπανίας και της Ιταλίας να εκτοξεύονται στα ύψη. Η ΕΚΤ όμως, η οποία ήταν προετοιμασμένη για κάτι τέτοιο, σε συνεργασία με τη Fed και κάποιες άλλες κεντρικές τράπεζες, αρχίζει να αγοράζει μαζικά ομόλογα των δύο αυτών χωρών, οπότε σταθεροποιεί τις αποδόσεις τους (επιτόκια) κάτω από το απειλητικό 7%.

    Παράλληλα, οι εμπορικές τράπεζες επεμβαίνουν στα χρηματιστήρια με μεγάλες εντολές αγορών – έτσι ώστε να ανακόψουν την πτωτική πορεία των μετοχών παγκοσμίως. Το ίδιο απόγευμα εισέρχονται στη μάχη και οι μεγάλες αμερικανικές εταιρείες του S&P500, επίσης με μεγάλες εντολές αγοράς μετοχών – ενέργειες που συνεχίζονται από της ιαπωνικές εταιρείες, μετά τα μεσάνυχτα.

    Από την άλλη πλευρά όμως έχουν ξεκινήσει οι επιθέσεις εναντίον των τραπεζών από Έλληνες καταθέτες, οι οποίοι φοβούνται την επιστροφή στη δραχμή και τη χρεοκοπία της πατρίδας τους – πόσο μάλλον όταν ανακοινώνεται η προσφυγή της Κύπρου στο μηχανισμό στήριξης, η οποία το αποφασίζει βιαστικά, φοβούμενη τις παρενέργειες της Ελλάδας και το αντίστοιχο αίτημα της Ισπανίας.

    Μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα τα νέα κάνουν το γύρο της Ευρώπης – με αποτέλεσμα να αδειάσουν τα μηχανήματα ανάληψης (ΑΤΜ) πολλών τραπεζών σε όλες τις χώρες. Εν τούτοις, η ΕΚΤ είναι πολύ καλά προετοιμασμένη και οι τράπεζες ανταπεξέρχονται με την αυξημένη ζήτηση μετρητών, χωρίς να δημιουργηθεί πανικός στους Έλληνες και στους υπόλοιπους Ευρωπαίους πολίτες – οπότε η ηρεμία επιστρέφει, αν και οι πολίτες παραμένουν έντονα επιφυλακτικοί.

    Μία εβδομάδα αργότερα, κατά τη σύσκεψη κορυφής, οι Ευρωπαίοι ανακοινώνουν στην νέα Ελληνική κυβέρνηση ότι, θα υπάρξει με κάποια χαλάρωση των μέτρων, υπό την προϋπόθεση να υπογραφεί η βασική συμφωνία (μνημόνιο ΙΙ, δανειακή σύμβαση) ως έχει. Η Ελληνική κυβέρνηση όμως, αποφασισμένη να τηρήσει τις δεσμεύσεις της απέναντι στους ψηφοφόρους της, δεν το αποδέχεται και επιστρέφει πίσω στη χώρα της.

    Αμέσως μετά την αναχώρηση των Ελλήνων ο πρόεδρος της ΕΚΤ απαιτεί τη συμφωνία των υπολοίπων κυβερνήσεων της Ευρωζώνης σε μέτρα στήριξης του Ευρώ – υπό την απειλή να ανακοινώσει το κλείσιμο τραπεζών και χρηματιστηρίων για μερικές ημέρες, εάν δεν αποφασίσουν αμέσως. Κατά τον ίδιο, οι χώρες πρέπει να εγγυηθούν η μία τα δάνεια της άλλης, χωρίς καμία επιφύλαξη και περιορισμό, έτσι ώστε να μη χάσουν την πρόσβαση στις αγορές η Ιταλία και η Ισπανία.

    Στη συνέχεια, αφού οι προσχεδιασμένες φυσικά προτάσεις του προέδρου της ΕΚΤ γίνονται ομόφωνα αποδεκτές, η ΕΚΤ αποφασίζει να σταματήσει αμέσως την τροφοδοσία της Ελλάδας με χρήματα – έτσι ώστε να την υποχρεώσει να υιοθετήσει τη δραχμή, οπότε να παραβεί de facto τους κανόνες της Ευρωζώνης και να αποβληθεί.

    Οι αγορές καταρρέουν ακόμη μία φορά, παρά τις συντονισμένες προσπάθειες όλης της δύσης – κάτι που έχει προβλεφθεί, στα πλαίσια μίας ελεγχόμενης χρηματοπιστωτικής πυρηνικής έκρηξης, η οποία όμως πιστεύεται ότι τελικά θα εκτονώσει και θα επιλύσει ριζικά τη δυτική κρίση χρέους, πριν ακόμη οξυνθεί σε σημείο που δεν θα μπορεί πλέον να ελεγχθεί.

    Έτσι λοιπόν, όταν ο καινούργιος πρωθυπουργός της Ελλάδας επισκέπτεται ξανά τις Βρυξέλλες για τη συμμετοχή του σε μία έκτακτη σύσκεψη, οι υπόλοιποι ηγέτες της Ευρωζώνης του ανακοινώνουν ότι, τα κοινοβούλια των χωρών τους δεν συμφωνούν με την περαιτέρω στήριξη της Ελλάδας, έτσι όπως αυτός την επιθυμεί. Ο Έλληνας πρωθυπουργός όμως, θεωρώντας ότι παίζεται ένα παιχνίδι, όπου ο ίδιος συνεχίζει να έχει τα καλύτερα χαρτιά, παραμένει ανένδοτος.

    Το ίδιο βράδυ η Ευρωζώνη ανακοινώνει τη δημιουργία ενός κοινού τραπεζικού συστήματος, την εγγύηση όλων των καταθέσεων και την εισαγωγή των βραχυπρόθεσμων ευρωομολόγων (Euro-Bonds) – ενώ η ΕΚΤ την τρίτη ποσοτική διευκόλυνση κατά 500 δις € (τριετής δανεισμός των τραπεζών) και τη μείωση του βασικού επιτοκίου στο 0,5%.

    Παράλληλα, ανακοινώνεται το σταμάτημα της συμφωνίας στήριξης της Ελλάδας, καθώς επίσης η έξοδος της από την Ευρωζώνη, εάν τυχόν υιοθετήσει τα δραχμή – κάτι που δεν μπορεί πλέον να αποκλεισθεί, αφού έχει αποφασιστεί ομόφωνα να διακοπεί εντελώς η τροφοδοσία της με χρήματα.

    Στο τέλος της σύσκεψης, η Γερμανίδα καγκελάριος ανακοινώνει επίσημα, με ένα «μειλίχιο» χαμόγελο πως η Ελλάδα αποτελεί μία ιδιάζουσα και μοναδική περίπτωση – ενώ οι υπόλοιπες χώρες της Ευρωζώνης εξετάζουν πλέον πολύ σοβαρά τη δημοσιονομική και πολιτική ένωση τους.

    Επίσης ότι, η ΕΚΤ εγγυάται για όλες τις καταθέσεις των Πολιτών των χωρών-μελών της ζώνης (7,6 τρις €), ότι κανένας δεν πρέπει να φοβάται για τα χρήματα του, ότι η Τρόικα είναι προετοιμασμένη για την απώλεια των δανείων της Ελλάδας (225 δις €), ότι επιτρέπει την παραμονή της Ελλάδας στην ΕΕ και, τέλος, ότι είναι έτοιμη να την βοηθήσει να ανταπεξέλθει με τα προβλήματα της – αρκεί να αποφασίσει να εγκαταλείψει με τη θέληση της το κοινό νόμισμα (δεν υπάρχει άλλος τρόπος).


    Όπως φαίνεται από τη ανάλυση των προβλημάτων της Ευρωζώνης, καθώς επίσης από το φανταστικό σενάριο της εξόδου της Ελλάδας από το κοινό νόμισμα, οφείλουμε να είμαστε υπομονετικοί, πάρα πολύ προσεκτικοί και σταθερά άφοβοι στις επιλογές μας – γνωρίζοντας όμως όλους τους κινδύνους και παραμένοντας προετοιμασμένοι για όλα τα ενδεχόμενα.

    Δυστυχώς, οι κυβερνήσεις των τελευταίων τριάντα ετών μας οδήγησαν σε ένα δύσκολο, στενό και δύσβατο μονοπάτι, το οποίο ευρίσκεται στην άκρη του γκρεμού – με έναν θανατηφόρο κίνδυνο να χάσουμε ανά πάσα στιγμή, με το παραμικρό λανθασμένο βήμα, το έδαφος κάτω από τα πόδια μας.

    Απαιτείται λοιπόν σταθερή θέληση και μία απίστευτα μεγάλη ψυχραιμία, καθώς επίσης η γνώση ότι, ο μεγαλύτερος κίνδυνος για την πατρίδα μας δεν είναι οι επιλογή μας στις εκλογές, αλλά η τεράστια εκροή των καταθέσεων και ιδιαίτερα η μαζική επίθεση (bank run) εναντίον των τραπεζών – αμέσως μετά τις πιέσεις που θα ασκήσει στη νέα κυβέρνηση μας η Γερμανία, είτε για την πλήρη υποταγή της στο μνημόνιο (εάν εκλεγούν μνημονιακά κόμματα), είτε για την εθελούσια επιστροφή μας στη δραχμή (εάν εκλεγεί η αντίθετη τάση).

    Κατά την υποκειμενική μας άποψη, η μοναδική λύση είναι η άρνηση της λήψης των υπολοίπων δόσεων του δανείου (δεν πρέπει να παίρνει ποτέ κανείς δάνεια, τα οποία γνωρίζει εκ των προτέρων ότι δεν μπορεί να εξοφλήσει), χωρίς να προβούμε σε αντιευρωπαϊκές ενέργειες (εκτύπωση εθνικού νομίσματος κλπ.), με την παθητική αποδοχή μίας πιθανής χρεοκοπίας εντός της Ευρωζώνης – μία εξαιρετικά επώδυνη διαδικασία, η οποία όμως είναι σήμερα (στο παρελθόν είχαμε απείρως περισσότερες και πολύ λιγότερο επώδυνες λύσεις) κατά πολύ προτιμότερη, από κάθε άλλη.

    Παράλληλα, απαιτείται η άμεση επιβολή περιορισμών στις αναλήψεις από τις ελληνικές τράπεζες για μερικούς μήνες, ο διασυνοριακός έλεγχος των κινήσεων των κεφαλαίων, η αλληλεγγύη μεταξύ των Ελλήνων, καθώς επίσης μία σταθερή αμυντική πολιτική καθυστερήσεων, από οποιαδήποτε κυβέρνηση εκλεγεί – έτσι ώστε να προηγηθούν οι ενέργειες εκ μέρους της Ιταλίας, της Ισπανίας, της Φιλανδίας ή οποιασδήποτε άλλης χώρας, η οποία θα θελήσει και θα μπορέσει να εγκαταλείψει πρώτη την Ευρωζώνη.

    • Κατά την υποκειμενική μας άποψη, η μοναδική λύση είναι η άρνηση της λήψης των υπολοίπων δόσεων του δανείου (δεν πρέπει να παίρνει ποτέ κανείς δάνεια, τα οποία γνωρίζει εκ των προτέρων ότι δεν μπορεί να εξοφλήσει).

      Not getting in debt higher than the possibility of being able to pay it back is very good for households, for businesses up to a certain size. In practice it is not a problem for banks and countries.

      Look at the world banking system. Look at the US with its trillions of public debt that it can never pay. Do you think the US will give its mines and fields to China to pay back the debt?
      The US is treating its debt as monopoly game money.

      I do not agree with your opinion that we should not accept further debt at this point. Take it and treat it as the US is treating its debt. We are a country, not a small business.

      Are you among the greeks who advise us to join the revolution while they have all or part of their eggs in baskets outside the greek economy? Or you have enough gold stashed in your strongbox to pass the time you foresee of deprivations and enormous social unrests that will result when the people go to the supermarkets and find the shelves empty and the ATMs do not give money.

      We are much worse than we were during the 1940 occupation. Then we were self sufficient in food, it was the looting of produce by Germany to feed its enormous army that made people in cities starve. People in the country knew how to hide produce from the tax men, and they never starved. ( we bought a house in a village in the mountains, and discovered hidden cupboards in the thick stone walls, for example).

      Unfortunately only a tiny percentage of people is occupied in farming now. The population lives in cities and small towns. Even in the village close by few people are keeping hen houses any more. One walks through deserted olive groves where the trees are wild and the produce is eaten by the rats and birds.

      I remember when the junta was declared in 1967. The shelves of the supermarkets were empty. I watched a fellow in front of me pay for 6 packs of salt and 6 bottles of vinegar, all he could find!! But the junta could get money from those who put it there, and the markets were back to normal in a few days.

      Where is Tsipras going to get the exchange money to buy the food Greece needs to eat, since we import the grand majority? Tourism? which is bottoming out? Merchant Marine, which is rapidly leaving the country ahead of Tsipras? Let alone monopoly debt money.

      The main problem will be feeding the populace and then keeping the medicines coming. Do you consider the Red Cross a better alternative to the Μνημόνιο ?

      I say get the loan and treat it the way the US treats its loan, until and if we manage to put our house in order, both foreign exchange and break even income. We can then discuss refusing new debt.

    • anna v

      “I say get the loan and treat it the way the US treats its loan”

      We are not a country of monetary sovereignty. We can not treat a loan as US does. Others control us.

      Europe is not like US but even if it were ,Greece would be a region of Europe ,as a state is in the US.

      If this continues we will have to give real wealth for forced loans.
      This is unacceptable. Then Greece will never be able to live by herself.

    • “Not getting in debt higher than the possibility of being able to pay it back is very good for households, for businesses up to a certain size. In practice it is not a problem for banks and countries.”

      You dont even understand the difference between a country that issues its own currency and a country using a foreign currency (the euro is a foreign currency for all EZ members).Perhaps thats why you have no problem voting for PASOK or think its OK to add up stacks of EURO debt….Just ask yourself if its easy for Greece to keep borrowing forever in $ or in Australian $ or Yen or renmibi or you name it.Its the same as borrowing in euro.If the answer is yes please dont vote again,cause you dont know your blindness as we say in Greece.

    • Crossover

      A very wise observation, indeed! The Euro is like a foreign currency to all EZ countries (not only for Greece). None of the countries can print it. If you are using a foreign currency for your business, you better make sure that you have supply thereof. If you don’t like the conditions of suppliers of Euros, try another foreign currency and See what the conditions of those suppliers are.

    • @Κlaus

      For businesses,households and individuals all currencies can be considered as foreign.Even back when we had drachmas,this was a “foreign” currency for me.I didnt (and shouldnt) have the privilege of creating drachmas.If i needed more drachmas than what i could earn i’d have to go to the “open market” and borrow.effectively competing against other individuals and corporations for better conditions.

      Thats another flaw of the euro.Under the euro,gvts are no different from households and corporations,competing in the open market for euros.
      This detail alone was enough for some economists to be able to predict what would happen….even back in ’92

  • The world elite started to care so much for the Greek people and started to make recommendationa for the Greek elections. A leftist government in Greece against the bail-out spoils their plan for global economic government…..Even if the leftists win then they are ready to punish Greece to teach a lesson to the rest of the nations, that either you obey (and receive the slow death) or you die immediately. They should have known Greeks better: “Καλυτερα μιας ωρας ελευθερη ζωη, παρα 40 χρονια σκλαβια και φυλακη”…. It will be a honor for us Greeks to fall fighting against the “market tiranny” for the shake of all nations of the world. Even if we Greeks perish our fight will livw for ever and hopefully help others understand what is going on globally…Oh and keep burning Athens to create chaos during elections…well known strategies…

    • Oh, grow up. People are really fighting and dying just across the Med and no one cares enough to do anything about that. Do you really think the world at large will notice if Greece slides back into the stagnation and political turmoil that were its’ lot before joining the Euro?

    • No of course not. But they will notice when the euro-debacle brings down the global economy. Even Egypt will not be unaffected by this. In today’s global village you cannot pluck a flower without disturbing the stars.

  • WOW! Did you guys hear?

    Germany and Greece will soon be playing in an elimination game of who is gonna kick the other out of the euro first!

    Unless the Danish do the kicking of course.

    Welcome my darlings! Monday’s drilling exercise for the Greek National team would be in the use of knives, axes and other accessories of war on the pitch. And instead of Cool-Aid all Greek players will be drinking straight ouzo. This would be something.

    Oh Divine Providence. Thank you, thank you. 🙂

    P.S. I have a strong feeling that the Euro UEFA competition will be discontinued after this “last” game.

    • Maybe the football game could be a nice way to find an alternative approach to the current debt crisis. What about this: “for every goal that Greece shoots, Greek government debt worth EUR 15 Billion gets taken over by the ECB (just print the money!).
      Winning gets Greece an extra EUR 15 Billion bonus!
      So I hope for Greece winning, say, 4:3.
      Debt gets reduced by EUR 75 Billion (which will have to happen one way or the other anyway) and it’s more fun than the continuous “rescue conferences” and all that boring stuff that contaminates the climate in Europe!

    • How about the EU leaders saying the truth about the so called bailouts and getting off the southerns backs?

      Then we can enjoy a football game with out it becoming a political matter.

  • Yani, (or anyone)

    very interesting read. Throughout it I had a question stuck in my head:

    “Now, bargaining only makes sense if both sides enjoy a modicum of bargaining power.”

    Where does Greece’s bargaining power lie? You need a card to play in order to be able to bargain in the first place. You need an “or else…”. What’s ours?

    Both you and Syriza say (rightly so) that we must not leave the eurozone. Instead of accepting any offer, we should negotiate for the best we can get.

    “The simple answer is: a readiness to draw a ‘line in the sand’ and credibly resolve to walk away from the negotiations if that ‘line’ is crossed.”

    Ok, so Syriza is ready to dray a line. But *if* that line is crossed, do we really walk away from negotiations? If so, where do we go?

    ( The only card that I can see in our hand is the argument that Greece needs EU as much as EU needs Greek euros; a pointer to the destructive chain reaction triggered by our possible exit. I don’t know to what extend that argument is valid. I’m not saying I doubt it; I just really don’t have that knowledge. But if it is, then the whole Greece-out-of-the-eurozone concern is a big terrorizing bluff, like many claim. If we know that, not only should we be able to bargain, but we should have the upper hand too. But it really doesn’t look like we’re having the upper hand, which … proves by contradiction that we don’t have that card?)

    • Taking the Greece opinion polls and looking at the consequences, the Greece-out-of-the-eurozone is a bluff that will terrorize mainly the Creek only.
      Greek politicians failed to reform the economy as promised to the Troika (privatize, deregulate). They could do so because the EU money they got anyway.
      There is no reason to think that the Greek politicians will act better this time.

      The best solution, even for the Greek, is probably a default (no EU loans). As that will force the Greek politicians to make the Greek economy competitive. Deregulation and especially Privatization will start as the government needs the money. Government salaries will go down substantially (as we did see in other countries that were in default), etc,
      That will make the economy competitive again within a few years.
      So business and tourism will revive on a sound basis.

      The present path of more loans and little reform will prolong the austerity.

  • @anna v: Strictly speaking, in a democracy you get the representatives your political culture nurtures and that a majority votes for. ‘Deserving’ has some metaphysical implications I’m not sure I agree with and frankly is a bit cliche and self-fulfilling. Furthermore it is exactly what the parties of the status-quo would like voters to believe, which should at least cause some skepticism.

    Re-Negotiating the MOU was seen as anathema not too long ago, and yet it is now the defining issue of the elections. I agree with Κούλογλου on this point:

13 Trackbacks